Love in the Villa - Review

Julie is de ultieme planner. Alles is gelamineerd, georganiseerd en alles gaat volgens een schema. Haar plannen voor een romantische vakantie in Verona, Italië vallen echter in het water als haar vriend het uitmaakt voor de reis. Aangekomen in Verona leert Julie dat de door haar gereserveerde villa dubbel geboekt is. Ze zal haar vakantie moeten delen met Charlie, een cynische, maar ook wel knappe Brit. Hoewel ze aanvankelijk hun best doen om elkaar het leven zuur te maken, zodat de ander vertrekt, beginnen ze gevoelens voor elkaar te krijgen.
____________

Review:

"Love in the Villa" probeert een luchtige romantische komedie te zijn die zich afspeelt in het romantische Verona, maar faalt jammerlijk in zowel toon als uitvoering. Wat een charmant verhaal over vijanden die verliefd worden had moeten zijn, voelt ongemakkelijk en geforceerd aan, vooral door het diep gebrekkige hoofdpersonage.
Ik koos deze film vanwege het decor. Prachtig Italië, charmant Verona, de achtergrond van Romeo en Julia's dramatische liefde, wat kan er misgaan?Nou, alles. Behalve Verona natuurlijk. De titel is afschuwelijk. De acteurs lijken elkaar te haten. Er is geen verhaal, afgezien van psychotisch, agressief tienergedrag tussen twee vreemdelingen die vechten om een ​​appartement in het charmante Verona tijdens het hoogseizoen.
Julie, gespeeld door Kat Graham, is geschreven als de herkenbare, lieve protagonist, maar haar gedrag is ronduit psychotisch. Terwijl Charlie (Tom Hopper) wraak neemt met kinderachtige, zij het kwetsende, streken, gaat Julie veel verder. Haar idee van een "streek" houdt in dat ze Charlie blootstelt aan katten, terwijl ze weet dat hij er allergisch voor is – iets wat ernstige gevolgen voor zijn gezondheid had kunnen hebben – en zelfs een valse politieaangifte doet. Dit zijn geen onschuldige streken; het zijn illegale en gevaarlijke acties. Toch wordt er van het publiek verwacht dat ze met haar meevoelen en haar een gelukkig einde gunnen. Het is ongemakkelijk en maakt het bijna onmogelijk om een ​​band met haar personage op te bouwen.
Het gebrek aan verantwoording voor Julie's extreme gedrag ondermijnt elke potentiële chemie tussen de hoofdrolspelers volledig. Wat speelse spanning had moeten zijn, voelt giftig aan, en de verschuiving van vijanden naar geliefden is niet alleen ongeloofwaardig, maar ook verontrustend.
De film kampt bovendien met een overdaad aan clichés uit uitgekauwde romantische komedies, flauwe dialogen en onoriginele humor die niet aanslaat. Zelfs de prachtige setting van Verona voelt verspild aan, gereduceerd tot een loutere achtergrond in plaats van een actief onderdeel van de charme van het verhaal.
We hebben vanaf het begin een hekel aan de personages, het zijn gewoon saaie, vreselijke mensen. Ik bedoel, de jongen probeert tenminste nog een gentleman te zijn, maar wordt daar snel voor gestraft... (geen spoilers...).
Verschrikkelijke film, geen chemie en niets grappigs in een zogenaamde romantische komedie. Ik kon hem niet eens afkijken, ik ben gestopt bij de moordpoging waarbij een anafylactische reactie werd uitgelokt bij iemand met een ernstige allergie.
Sorry, niet mijn ding. Een uur verspild dat ik nooit meer terugkrijg. Netflix, doe het beter. Kijk bijvoorbeeld naar 'An Idea of ​​You', een geweldige romantische komedie met getalenteerde acteurs en fantastische chemie.
Deze film was de meest afschuwelijke manier waarop Romeo en Julia als achtergrond werd gebruikt. Shakespeare (en het publiek) verdienen beter.
Uiteindelijk voelt "Love in the Villa" aan als een slecht uitgevoerde poging tot romantiek, gehinderd door een onsympathieke protagonist en een verontrustende kijk op wat een onschuldig conflict had moeten zijn. Als je op zoek bent naar een feelgood-romance, zal deze film je waarschijnlijk eerder een ongemakkelijk dan een vermaak bieden.