Na herhaalde afwijzingen

 Na herhaalde afwijzingen, teleurstellingen en misbruik vragen veel ouders zich af: waarom kan ik mijn vervreemde volwassen kind niet loslaten? Het antwoord ligt niet in een gebrek Sheri McGregor kracht, discipline of inspanning. Het gaat eerder om gewoonten die in sommige situaties zinvol zijn, maar niet werken in een relatie met iemand die vervreemd is.

Wachten na een relatiebreuk: Ouders in een impasse
Ouders hebben soms de neiging om af te wachten wat hun kinderen betreft. Dat kan betekenen dat je niet verhuist, geen andere auto koopt of andere veranderingen doorvoert om hun leven te ondersteunen. Een gevoel van onrust houdt je tegen. Zelfs als je die veranderingen wel wilt, blijf je ergens alert. Het is alsof je wacht tot de deurbel gaat of tot je een briefje krijgt met een uitleg over wat er mis is gegaan.

Ouders zijn van nature geneigd om er voor hun kinderen te zijn. Die aangeboren neiging verdwijnt niet zomaar wanneer het kind volwassen wordt of wanneer de relatie verzuurt. De maatschappij geeft ons allerlei boodschappen die hiermee samenhangen. Kijk maar eens rond Moederdag in de winkel en je vindt er talloze met de boodschap: "Je bent er altijd voor me." Alleen al door sociale normen kan het wachten als iets normaals aanvoelen.

Wanneer er nog steeds contactmomenten zijn, wat vaak het geval is, kan de hoop van een ouder nooit helemaal verdwijnen. Daardoor blijft het zenuwstelsel in een soort paraatheidsstand, waardoor het leven zelf afhankelijk lijkt te zijn van wat zij wel, niet of misschien wel zullen doen.

Wanneer contact zeldzaam of onvoorspelbaar is, is het niet ongebruikelijk om elk woord te overwegen, na te denken over de toon en de timing. Een antwoord van twee woorden – 'dank u wel' – kan aanvoelen als een kans. Omgekeerd kan een kort antwoord aanvoelen als een gesloten deur.

Het zoeken naar geruststelling of betekenis is een poging om zekerheid te creëren waar die niet geboden wordt. Na verloop van tijd leidt het vasthouden aan elk woord, of elke stilte, tot constante stress. Je hart maakt emotionele salto's. Je zenuwstelsel blijft in opperste staat van paraatheid. Het piekeren, overinterpreteren en vasthouden aan elk woord is uitputtend. Dat is geen gezonde basis voor de groei of achteruitgang van je gemoedstoestand of welzijn.

Ik vind het steeds weer frustrerend als ouders zichzelf klein maken om de deur open te houden. De meeste ouders hebben decennialang hun kinderen grootgebracht. Het is jammer dat hun kinderen daar niets voor terug kunnen doen. In plaats daarvan gebruiken ze de dreiging van woede-uitbarstingen, het verliezen van contact met kleinkinderen of langdurige vervreemding om hun ouders klein te houden.

Enerzijds kan het logisch zijn om onderwerpen als politiek en religie te vermijden, maar het accepteren van eenzijdige regels of het veranderen van je waarden alleen maar om de deur open te houden, doet pijn. Ik ben niet iemand die graag ruzie zoekt, maar het is wel terecht dat mijn volwassen kinderen erkennen dat ik soms andere overtuigingen heb.

Als onze kinderen jong zijn, is het onze taak om ze op te voeden met doorzettingsvermogen. Ouder zijn is niet gemakkelijk en kan betekenen dat we ongemak moeten doorstaan ​​en onze eigen wensen moeten opofferen voor hun behoeften. Maar is het de bedoeling dat goede ouders voor altijd ongemakkelijk blijven? Vooral als het ouders hun waardigheid kost of hun identiteit aantast?

Een afsluitende gedachte

Ouders zeggen soms dingen als:
Houd van ze van een afstand.
Ik zal altijd van mijn kinderen houden, maar…
Ik probeer vooruit te komen, ook al doet het pijn.
De meesten van ons zullen altijd van onze kinderen houden, ook al doen ze ons pijn. Maar van hen houden onder zulke ambigue omstandigheden is niet vanzelfsprekend. Daarom is het belangrijk om te kijken naar hoe gewoonten die ons voorheen misschien hielpen, ons nu juist meer pijn kunnen doen.

Voorlopig zorgt bewustwording op zich al voor een sterke impuls om je eigen evenwicht en vrijheid terug te vinden. Het is vaak de eerste stap naar goed voor jezelf zorgen. Bewustwording brengt vaak een verschuiving teweeg met minder, kortere emotionele pieken en een groeiend gevoel dat je leven weer van jou is.

@ Shery McGregor