Weapons - Review

Een kind vertelt dat op een woensdagavond zeventien kinderen in Maybrook, Pennsylvania , om 2:17 uur 's nachts hun huis uit renden en in de nacht verdwenen. De vermisten waren allemaal leerlingen van Justine Gandy's derde klas, waarvan slechts één kind, Alex Lilly, overbleef. Justine wordt door de ouders van de leerlingen beschuldigd van betrokkenheid bij hun verdwijning en wordt op non-actief gesteld. Een van de vaders, Archer Graff, is bijzonder wantrouwend jegens haar.

Justine vervalt in haar alcoholverslaving en heeft een onenightstand met haar getrouwde ex-vriend, politieagent Paul Morgan. Bezorgd om Alex' welzijn volgt Justine hem naar huis en ontdekt dat de ramen van zijn huis bedekt zijn met krantenpapier en dat zijn ouders roerloos binnen zitten. Wanneer Justine in slaap valt in haar auto terwijl ze het huis in de gaten houdt, raakt Alex' moeder in trance en knipt een plukje haar van Justine af terwijl ze slaapt. Gefrustreerd door het gebrek aan aanknopingspunten begint Archer zijn eigen onderzoek. Na het vergelijken van zijn eigen videobeelden van de deurbelcamera met die van een ander stel , ontdekt Archer dat de paden van de kinderen rechtstreeks naar een onbekende locatie leidden. Zowel Archer als Justine worden geplaagd door nachtmerries over de vermiste kinderen en een mysterieuze oude vrouw.

Tijdens een patrouille voorkomt Paul dat James, een dakloze drugsverslaafde, een inbraak pleegt. Paul prikt zichzelf echter aan een naald in James' zak tijdens een fouillering. Paul slaat James, maar laat hem los nadat hij beseft dat de camera in zijn patrouillewagen de aanval heeft vastgelegd. James breekt in bij Alex en vindt de vermiste kinderen in de kelder, schijnbaar in een catatonische toestand . Op weg naar het politiebureau om het beloningsgeld op te halen, wordt hij opgemerkt door Paul, die hem de bossen in achtervolgt, in de veronderstelling dat James daar is om aangifte te doen van de aanval. James ontmoet kort de mysterieuze vrouw voordat Paul hem te pakken krijgt. James vertelt hem waar de kinderen zijn en Paul neemt James mee naar Alex' huis om onderzoek te doen. Paul laat een geboeide James in de auto achter en na enkele uren stormt hij het huis uit en sleurt James naar binnen.

Directeur Marcus Miller wordt door Justine overgehaald om een ​​welzijnscontrole bij Alex uit te voeren. Voordat hij de afspraak kan inplannen, arriveert de mysterieuze vrouw op zijn kantoor en stelt zich voor als Alex' tante Gladys . Ze beweert dat ze Alex' zieke ouders helpt verzorgen. Hoewel ze Marcus verzekert dat alles in orde is, staat hij erop dat de welzijnscontrole plaatsvindt. Gladys valt Marcus later thuis lastig, knipt een lok haar van Marcus' echtgenoot Terry af en gebruikt die voor een bezweringsritueel op Marcus. Marcus wordt gedwongen Terry te vermoorden op bevel van Gladys en krijgt vervolgens de opdracht Justine te doden. Marcus vindt Justine bij een benzinestation, waar ze ruzie maakt met Archer. Archer verdedigt Justine lang genoeg zodat ze in haar auto kan ontsnappen. Wanneer Marcus haar probeert te achtervolgen, wordt hij dodelijk aangereden door een andere auto. Archer legt het later bij met Justine. Later die avond concluderen ze dat de kinderen allemaal naar Alex' huis zijn gegaan in de nacht van de verdwijning.

Het blijkt dat Alex' moeder Gladys, een heks en een verre, dakloze verwante, in huis had uitgenodigd. Daar betoverde ze Alex' ouders en dwong hen zichzelf te verwonden om Alex te dwingen haar bevelen op te volgen. Alex gehoorzaamde Gladys' bevel om persoonlijke spullen van zijn klasgenoten te verzamelen. Gladys gebruikte deze spullen om hen naar het huis te lokken en sloot hen op in de kelder om zich te voeden met hun energie. Nadat ze beseft dat ze ontdekt is, maakt Gladys zich klaar om met Alex te vertrekken, maar dan komen Archer en Justine aan. Ze worden direct aangevallen door de betoverde Paul en James, die beiden door Justine worden doodgeschoten. Archer gaat de kelder in, maar wordt in een hinderlaag gelokt en door Gladys betoverd om Justine aan te vallen. Alex breekt ondertussen een totempaal om Gladys met haar eigen spreuk te treffen. De kinderen achtervolgen Gladys door de buurt, vangen haar uiteindelijk en verscheuren haar. Gladys' dood verbreekt de betovering over haar slachtoffers, hoewel iedereen behalve Archer in een catatonische toestand achterblijft. Justine ziet Alex zijn ouders omhelzen, terwijl Archer zijn zoon Matthew naar huis draagt.

Het kind dat het verhaal vertelt, onthult dat Alex de stad verliet om bij een andere tante te gaan wonen nadat zijn ouders in een instelling waren opgenomen . De kinderen keerden terug naar huis, en sommigen begonnen enige tijd later weer te praten.

Bron : WikiPedia
_____________

Review:

Na het zien van de trailer keek ik erg uit naar deze film. Hij duurt twee uur. De eerste anderhalf uur stelde niet teleur. De manier waarop verschillende personages hetzelfde verhaal vanuit verschillende perspectieven vertelden, was origineel en ongebruikelijk. Het verhaal werd opgebouwd, was spannend en intrigerend.
Er zaten een paar goede schrikmomenten in en het was soms ook behoorlijk bloederig. Het plot was uniek. De hele film was een beetje traag, maar het einde was erg gehaast. Ik denk dat dit plot veel beter zou zijn geweest met een miniserie, meer tijd, een diepere uitleg van de personages en het onderzoek. Het begin was zo goed, en net toen je dacht dat je echt gechoqueerd zou worden, veranderde het in iets meligs en smakeloos. Het had veel potentie. Ik had gehoopt op iets met buitenaardse wezens of een geheim overheidsverhaal.
Het is me overduidelijk dat de makers plezier wilden hebben met deze film. En geloof me, dat is ze gelukt. Ik vond deze film namelijk ontzettend vermakelijk en grappig. Hij is soms wat onnozel, maar dat vergeef ik hem, want het verhaal was gewoonweg fantastisch. Het begint met een geweldig uitgangspunt: kinderen die van huis weglopen zonder dat iemand weet waar ze zijn. De film biedt een superdynamische en inspirerende cinematografie van kinderen die de duisternis in rennen. Ik was meteen benieuwd naar wat er zou gebeuren, geweldig. En hoe verder het verhaal zich ontvouwde, hoe beter het werd. Het begon wat traag, maar halverwege kwam het op gang en bleef het tempo fris en boeiend. Deze film gebruikt verschillende perspectieven binnen hetzelfde verhaal en dat zorgt voor een enorm boeiende vertelling. Elk perspectief geeft je meer stof tot nadenken en zorgt ervoor dat je meer wilt zien. En die nieuwsgierigheid wordt zeker waargemaakt... De personages zijn ook zo leuk en dom. Je kunt de schurk gewoon niet anders dan geweldig vinden, omdat ze zo iconisch chaotisch en kwaadaardig is. Geen wonder dat ze zo populair is bij de homo's. Tante Gladys was echt een genot om naar te kijken op het scherm, zo'n geweldige acteerprestatie van de actrice en precies de juiste hoeveelheid dreiging die je op het puntje van je stoel houdt. Maar ook genoeg manipulatie om je haar een beetje te laten haten. Deze film was zo campy en ik vond het geweldig. Ik denk dat dit een goede film is voor mensen die te bang zijn voor horror en iets humoristischer willen proberen. Er zaten zoveel grappige momenten in. De hele act met die drugsdealer was bijvoorbeeld hilarisch. En dan de manier waarop het verhaal vanuit Alex' perspectief werd verteld en alles op die manier werd getoond. Zo meesterlijk opgebouwd. Het voelde als een kleine traktatie, een beloning voor het kijken naar de film. Zelfs het einde is visueel zo absurd. Het is zo campy, ik ben er dol op. Ik waardeer het dat horror niet altijd ultradonker en traumatisch hoeft te zijn... weet je.
Nee. Gewoon een gekke vrouw die misschien kanker probeert te overwinnen of zoiets.
Het einde had ofwel een heel happy end moeten hebben, met Alex en zijn ouders die herenigd worden, of juist een veel donkerdere wending. Nu had het een komische/satirische sfeer.
De laatste 35 minuten waren echter een enorme teleurstelling. Alle opgebouwde spanning werd tenietgedaan door een lachwekkend belachelijk einde. Bovendien weet je aan het einde nog steeds niet wie, wat en waarom de belangrijkste schurk er is.
Ik kan niet geloven dat deze film een ​​Oscar heeft gewonnen. Het is geen slechte film, maar absoluut geen film die een Oscar verdient. Er spelen goede acteurs in, zoals Josh Brolin en een paar anderen. Zoals ik al schreef, het is geen slechte film, dus hij zou prima passen in een horrorfilmmarathon tijdens Halloween. Kijk hem zelf en oordeel.
Ontzettend teleurgesteld!