DE ENGEL EN JIJ

 Een mooi verhaal van Annet Castillo

DE ENGEL EN JIJ.

Je keek samen over het randje van een door de zon gekleurde wolk naar beneden, de engel en jij.
Dit moment was vlak voor jou incarnatie naar de aarde.
Jij voelde je als zieltje wat verdrietig maar tegelijkertijd was er ook blijheid.
Tenslotte had jij besloten om weer te willen incarneren.
Je wilde weer een avontuur beleven op moeder aarde en daarvoor was het nodig om de " andere kant" te " verlaten".

Weet je; zei jouw engel, je krijgt zoals iedereen een opdracht mee en genoeg vermogens om deze te realiseren maar....
Het is belangrijk dat je weet dat je niet al je energie hieraan moet gaan geven.
Natuurlijk zul je boeiende en spannende avonturen gaan beleven als jij je opdracht wil gaan vervullen en ja, je krijgt daardoor kennis en de ervaring maar er bestaat ook het gevaar.
Het gevaar dat je niet toekomt aan je opdracht.

Jij als zieltje, nog aanwezig aan de andere kant hoort wat de engel tegen je zegt maar " denkt"; wat kan me nu overkomen, zo moeilijk kan het toch niet zijn.
Je voelt je overmoedig en sterk.
Ik ga gewoon regelrecht op mijn doel af.
Mijn doel /mijn opdracht is me zo duidelijk als wat, het staat in mijn ziel gegrift.

Ja, zegt de engel, ik begrijp je reactie, je bent ook nog niet op de aarde.
Maar besef wel dat je een sprong gaat maken in het duister.
Ik waarschuw je alleen maar.
Het kan op de aarde koud zijn.
Ach , zeg jij als pure ziel , ik heb het nooit koud.
Mijn hart is zo warm en trouwens ik wil het ook niet koud hebben.
Het is goed zegt de engel tegen jou, we gaan elkaar nog wel ontmoeten zodra je bent geïncarneerd.
Weet dat ik er altijd zal zijn.

Doch zul je me niet altijd meer herkennen of kunnen verstaan maar ik wil je echt op je hart drukken ;
Ik ben er wel, altijd.
Verlies nooit de moed en het vertrouwen in jezelf en in mij.
Wij zijn met elkaar verbonden in pijn en verdriet, in vreugde en overwinning en vooral in liefde en vrede.

Jij, nog steeds in de sferen van de andere kant antwoord ;
Wat ik wil is net zo wit en stralend worden als jij en de aardse kou en donkerte kunnen mij dan toch geen verdriet en pijn doen?
Ik volg gewoon het licht, jouw licht.
Hoe moeilijk kan het zijn, lieve engel.
Maak je maar niet druk hoor.
De aarde mag er dan donker uitzien vanuit hier, misschien zal het wat lastiger zijn maar pijnlijk?
Nee toch.

De engel kijkt je aan met onuitsprekelijke liefde.
Een blik als een zachte geurende balsem, die alles verzacht en beschermd .
Ik geef je een stukje van mijn witte licht mee.
En soms zul je het kunnen ervaren als een zuivere energie en soms misschien ervaar je diepe heimwee naar hier.
Of soms zul je het witte licht ervaren als een blije energie of het gevoel van diepe vrede en ja, ook zal het gebeuren dat mijn witte licht je niet zal bereiken omdat de aardse sfeer al je aandacht opeist.

Jij hoort aan wat de engel tegen je zegt en je bent best onder de indruk hiervan .
Toch is er een grotere kracht dan de energie van angst.
Jij voelt je nog steeds zo doordrongen van en gedragen door de liefde van deze engel dat jij zonder angst begint aan je incarnatie.

En dan.
Daar ben je dan.
Geboren op de aarde.
Geincarneerd.
Je zieltje heeft de andere kant verlaten en je hebt nu een aardse jas( lichaam) gekregen en een naam.

Een groeiend lichaampje , zo afhankelijk en onhandelbaar.
Dat is wel even schrikken.
Alles is ineens zo anders als dat je gewend was in de omgang met je engel, eerder.
De engel die alles altijd direct begreep, die nooit oordeelden en die jou hulde in de zachte balsem van volledige acceptatie en liefde.

De aarde.
Zo anders.
Hier zijn muren tussen mensen, muren van onbegrip en oordeel.
En de engel had gelijk.
Het is inderdaad koud en ik had het ook koud.
Ik hoor mezelf schreeuwen.
Ik schreeuw met mijn kleine babylijf om begrip en acceptatie en om er te mogen zijn.
Gelukkig.....

Ja, gelukkig mag je als baby veel slapen en tijdens je slaap vlucht je terug.
Terug in de armen van je engel.

Je leventje groeit en zo mooi hoe het gaat ga je dan toch meer interesse krijgen voor je omgeving.
Je maakt je meer los van de andere kant en gaat meer openstaan voor de jij die je nu bent op aarde.

Je ontdekt ook dat je lichaampje streling nodig heeft, warm water, lekker eten, beweging .
En ook ontdek je dat je aardse ik kleuren kan onderscheiden en dat kleuren fijn zijn om te ervaren zo ook geuren en klanken en zelfs de grote bomen hebben invloed op jou.
Goh.
Zoveel ervaar je, nu al.

En dan begint en zet de reis op aarde zich voort.
Je dwaalt door de doolhoven van het aardse leven.

Tot je schande herinner je je engel soms pas weer als je dreigde te verdwalen.
Het witte licht bracht je dan weer rust en evenwicht en zorgde er dan voor dat je je weg terug wilde vinden naar Iets dat belangrijker was dan de aardse schittering.
Ver weg, heel ver weg was er een naamloos weten, een eindeloze echo, een opneembaar verlangen naar wat......vrede, liefde, contact, acceptatie?

Kon je jezelf dat dan niet geven als anderen het niet deden?

Als dat donkere van de aarde je dan toch heeft kunnen verblinden, de engel heeft het je gezegd toen je nog aan de andere kant was, is er altijd toch ergens een teken van je engel om je weer uit de donkerte te trekken.
Altijd zal de engel je steunen troosten of je de juiste weg weer wijzen .
Precies zoals het is beloofd aan jou .

Jij dacht toen ,,,,ach ik red me wel
De engel echter had meer wijsheid.
Jij was overmoedig.
Ik zal het wel even volbrengen.

Besef dat je altijd het geliefde kind bent van je engel, hoe je ook dwaalt op deze aarde.
Er zullen steeds momenten zijn en komen van pure vreugde, grote vrede.
Soms zul je de engel herkennen of zien in de ogen van iemand anders of in een liefdevol gebaar.
Soms is daar die prachtige zonsondergang of muziek die zo prachtig is dat het je voed of troost bied.
Soms ervaar je kleuren zo helder en fris dat je voelt dat het je engel is die contact met je maakt .

Jouw engel vanuit de andere kant en jij die even de andere kant heeft losgelaten om op aarde te gaan ervaren.
2 kanten naast elkaar .
En altijd in verbinding.

Jouw engel en jij.
Altijd samen .

Bron : Annet Castillo voor het delen van je prachtige verhaal!