Snowed in Christmas - Review


Twee rivaliserende journalisten komen tijdens de vakantie samen vast te zitten in een herberg.
________________

Review:

Bethany Joy Lenz en Andrew Walker zijn zwaargewichten in de wereld van kerstfilms voor kabeltelevisie. Ik had bijna "Hallmark" geschreven, maar dit is een Lifetime-productie en daardoor veel beter dan veel andere Lifetime-films. In onze ervaring is Lifetime vaak een stuk minder goed dan Hallmark.
We beginnen met twee tegenpolen die, zoals de openingsscènes al duidelijk maken, niet alleen onverenigbaar zijn, maar ook geen enkele moeite doen om met elkaar overweg te kunnen. Hun baas dwingt hen dan ook om samen te schrijven, wat garant staat voor tijd samen en het veelgebruikte plot van een romantische relatie tussen twee tegenpolen.
Helaas is de film wel de 89e herhaling van het vinden van de echte Kerstman op een onverwachte plek, maar over het algemeen zijn de personages vermakelijk en is de manier waarop hun persoonlijkheden geleidelijk samensmelten geloofwaardig.
Dit is niet de eerste keer dat John Lowe de Kerstman speelt, en zijn verschijning maakt dat duidelijk. Belinda Montgomery was een aantrekkelijke vrouw in haar jonge jaren. Ik zag haar voor het eerst als de sexy wetenschapster in de kortstondige film "The Man from Atlantis", waarin de nog niet doorgebroken Patrick Duffy een half mens, half vis speelde. Ze is nog steeds prachtig.
Dit was een erg goede romantische komedie. Het lijkt erop dat het waarschijnlijk bedoeld was voor Hallmark, maar Lifetime heeft het uiteindelijk overgenomen. Jammer voor Hallmark. De film is natuurlijk erg voorspelbaar. Je hebt een jongen en een meisje die elkaars tegenpool zijn, in dit verhaal zelfs concurrenten, en hun eerste interacties zijn botsend, maar je weet dat ze uiteindelijk naar elkaar toe zullen groeien en een band zullen opbouwen. Maar het volgen van beproefde formules hoeft niet per se slecht te zijn.
De grootste kracht van deze film lag in de dialogen en de acteerprestaties. De woordwisselingen tussen de hoofdrolspelers waren geestig, scherp en leuk. En toen ze eenmaal betere vrienden werden, waren de interacties tussen hen oprecht en hartverwarmend. Je begreep waarom ze waren wie ze waren en je kon je in hen herkennen. De casting van Bethany Joy Lenz en Andrew W. Walker als Jenna en Kevin was geniaal. Het zijn allebei uitstekende acteurs die romantische komedies met gemak zouden kunnen spelen. Hun chemie voelde heel echt en natuurlijk aan. Ik had het gevoel dat de acteurs het echt naar hun zin hadden tijdens de opnames en dat ze veel plezier beleefden aan het spelen van deze personages.
Oké, het hele uitgangspunt dat ze vastzitten in een stadje genaamd Santa Claus, Indiana, en verblijven in een bed & breakfast gerund door een nauwelijks verhulde kerstman en zijn vrouw, was behoorlijk melig. Maar het is meer een chique brie dan een goedkope cheddar. Je accepteert de onzin gewoon als onderdeel van het plot en gaat verder. Ik vond het ook een beetje overdreven dat Kevin in zijn online artikel aan Jenna bekende dat hij van haar hield. Het leek te veel, te snel. Hun relatie was in het begin te turbulent om te geloven dat zijn gevoelens zo snel zouden veranderen.
Verder vond ik de film erg realistisch en natuurlijk. Ik heb vooral genoten van de scènes waarin Jenna werd betrokken bij Kevins familiebijeenkomsten. Het zou misschien nog beter zijn geweest als ze daadwerkelijk met haar recent teruggekeerde vriend Andrew naar het kerstfeest van zijn familie was gegaan en het contrast had gezien, waarbij ze cadeaubonnen uitwisselden en Thais afhaaleten aten in plaats van een echt kerstdiner.
Al met al een van de betere romantische kerstkomedies die ik de laatste tijd heb gezien, en zeker de moeite waard om te bekijken.
Dit is absoluut de moeite waard om te bekijken, en misschien zelfs om de paar jaar nog eens.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster