Ares (TV Series 2020) Review

 Ares volgt studente Rosa, zij wordt lid van een exclusief Nederlands genootschap dat bekend staat als Ares. Als Rosa de oorsprong van de geloofsbelijdenis die leidde tot de groei van het welvarende Nederland begint te leren ontdekken, ontdekt ze een wereld vol mysteriën, offers en moeilijke beslissingen die een welvarende natie teweeg brachten.
__________

Review:

Ares begint sterk met een sombere, onheilspellende sfeer die je meteen meesleept. Het uitgangspunt voelt fris aan: een mix van geheime genootschappen, klassenstrijd en psychologische horror die echt potentie heeft. Het is duidelijk dat de serie iets wil zeggen over macht, privileges en wie die mag bezitten.
Het algemene concept van het verhaal is best aardig. De setting, waarin een studentenvereniging gecombineerd wordt met een soort sekte, is ook erg interessant.
De uitvoering laat echter te wensen over:
het acteerwerk is erg zwak, de kwaliteit doet denken aan een typische Nederlandse soap. De monotone dialogen maken het moeilijk om de personages geloofwaardig te maken. Ook de persoonlijkheden en drijfveren van de personages komen niet overtuigend over. Je begrijpt hun beslissingen en motivaties vaak niet. Vreemde dialogen en onzinnige acties lijken de norm te zijn. En dan is er nog het ietwat teleurstellende einde.
Het probleem is dat de boodschap niet helemaal overkomt. Het tempo voelt gehaast aan, zeker gezien het feit dat het maar acht afleveringen telt, en de karakterontwikkeling houdt niet altijd gelijke tred met de ambitie van het verhaal. Er zijn een paar opvallende beelden en momenten die echt indruk maken, maar de serie leunt meer op schokeffecten dan op diepgang.
Toch geef ik de serie de credits voor haar originaliteit. Ze is niet bang om vreemd of ongemakkelijk te zijn, en er is iets bewonderenswaardigs aan een horrorserie die niet tevreden is met het herhalen van schrikeffecten. Als je van duister, eigenzinnig maatschappijkritisch houdt, is het misschien de moeite waard om de korte kijkbeurt te doen – ook al is de uiteindelijke boodschap niet helemaal overtuigend.
Het probleem zit hem in het einde. Er is simpelweg niet genoeg tijd in een aflevering van 30 minuten om het verhaal tot een echt goed einde te brengen dat recht doet aan de plot. Het einde voelt gehaast aan, alsof alles in één keer afgerond moet worden.