Ik zal hier nooit van herstellen

 “Ik zal hier nooit van herstellen.”

“Hoe kan ik zonder hen leven?”
“De pijn houdt nooit op.”
Dit zijn oprechte uitspraken van liefdevolle ouders die het verwoestende verdriet van een verbroken familieband doormaken.

Voor elke ouder die in stilte heeft gewacht – gewacht op een erkenning die nooit kwam, een verontschuldiging die nooit werd aangeboden, een moment waarop hun kind hen eindelijk echt zag en zei: “Je bent goed zoals je bent”: onthoud alsjeblieft dat jouw waarde niet door hen wordt bepaald. Niet toen ze kinderen waren en voor alles op jou vertrouwden. En ook niet nu, nu ze volwassen zijn en ervoor hebben gekozen hun blik van je af te wenden.

En dat blijven wachten?
Dat geeft iemand anders de volledige controle over de vraag of jij je ooit weer waardevol zult voelen.
Maar jouw waarde als mens, als ouder – als iemand die liefde, waardigheid en rust verdient – ​​begint op het moment dat je besluit (op je eigen voorwaarden) dat je klaar bent met wachten tot iemand anders je vertelt dat je ertoe doet.
Je doet er al toe. Dat deed je altijd al.

Voor degenen die al verder zijn op deze weg: laat hieronder een reactie achter en vertel ons: wat was het moment waarop je jouw eigenwaarde weer in eigen handen nam? ons: wat was het moment waarop je jouw eigenwaarde weer in eigen handen nam? Jouw antwoord is misschien precies wat een andere ouder vandaag nodig heeft...

 —Anna Strand
Gedeeld van @Abandoned Mother