We hebben een onschatbaar cadeau gekregen

 We hebben een onschatbaar cadeau gekregen. Om te leven in dit prachtige, zelforganiserende universum - om deel te nemen aan de dans van het leven met zintuigen om het waar te nemen, longen die het inademen, organen die er voeding uit trekken - is een wonder dat niet in woorden wordt.

Het is een buitengewoon voorrecht om een menselijk leven te krijgen, met zelfreflexief bewustzijn dat ons bewust maakt van onze eigen acties en het vermogen om keuzes te maken. Het laat ons ervoor kiezen om deel te nemen aan de genezing van onze wereld.

Dankbaarheid voor het geschenk van het leven is de belangrijkste bron van alle religies, het kenmerk van de mystieke, de bron van alle ware kunst. Toch nemen we dit geschenk zo makkelijk als vanzelfsprekend. Daarom beginnen zoveel spirituele tradities met dankzegging, om ons eraan te herinneren dat voor al onze ellende en zorgen, ons bestaan zelf een onverdiende weldoening is, die we nooit van onszelf zouden kunnen creëren.

Velen van ons staan op psychisch en fysiek, tegen de signalen van nood die ons voortdurend in het nieuws, op onze straten, in onze omgeving versperren. Alsof om hun impact op ons te verminderen, trekken we ons als een schildpad in zijn schild. Maar we kunnen ervoor kiezen om ons te wenden tot de adem, het lichaam, de zintuigen - want ze helpen ons te ontspannen en open te staan voor bredere stromingen van weten en voelen.

Het grote open geheim van dankbaarheid is dat het niet afhankelijk is van externe omstandigheden. Het is als een instelling of kanaal waar we op elk moment naar kunnen overschakelen, ongeacht wat er om ons heen gebeurt.

Het helpt ons te verbinden met ons basisrecht om hier te zijn, zoals de adem dat doet. Het is een houding van de ziel. In de systeemtheorie bevat elk deel het geheel.

Dankbaarheid is de kern die kan bloeien in alles wat we
moeten weten.

Joanna Macy
Kunst: Emily Balivet