Rouwen

 Rouwen

de watten in mijn hoofd
dansen de polonaise
moede hoofd is verdoofd

eigenwijs en onverwijderbaar
leiden zij hun duister leven
soms slapen ze, even maar

dan is de rust een zegen
en open ik mijn luikjes
treedt buiten, maar in beven

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster