Bloemen Boodschap

 In de warmte van de zon vinden we de herinnering aan wie we werkelijk zijn.

Zonder haast, zonder moeten — gewoon zijn.
Zoals bloemen niet twijfelen of ze mogen bloeien,
zo mag jij vandaag helemaal jezelf zijn.

Voel de wind als een fluistering van iets groters,
een liefdevolle bries die je zachtjes herinnert
aan je eigen licht, je eigen kracht,
je verbondenheid met alles wat leeft.

Een glimlach naar een voorbijganger,
een vlinder die zomaar op je hand landt,
een kind dat lacht zonder reden —
dat zijn geen toevalligheden,
maar uitnodigingen van het leven zelf
om even stil te staan…
en te voelen hoe gedragen je bent.

Laat deze herfst niet enkel een seizoen zijn,
maar een poort naar jouw innerlijke zon,
die altijd schijnt,
zelfs als het even bewolkt is vanbinnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster