Op eigen kracht

 Op eigen kracht, met hoop en een beetje lef

Soms sta je daar, boven aan de helling van het leven,
met een zelfgemaakt voertuig vol dromen.
Je hebt getimmerd aan je geloof,
geschilderd in de kleuren van vertrouwen,
en met tape geplakt wat nog wankel voelde.

Daar beneden wacht het water –
onvoorspelbaar, dieper dan je dacht.
En om je heen roept het leven:
"Gaat 'ie het halen?"
"Of valt hij halverwege?"

Maar jij weet:
dit is geen wedstrijd.
Dit is een poging.
Een sprong.
Een moment waarop je laat zien:
ik durf te bewegen.

Soms bereik je de bel.
Soms val je erin.
Soms ga je kopje onder,
maar kom je boven met een lach en een nieuw inzicht.

En boven alles:
Er is altijd Iemand die met je meekijkt,
niet om te oordelen,
maar om zachtjes te fluisteren:
"Mooi geprobeerd. Morgen beter. Ik ben er nog steeds."

Dus klim weer naar boven,
met nieuwe moed,
met je geloof onder de arm
en een hart dat blijft zeggen:
"We proberen het nog eens."

Want geestelijk groeien is niet altijd stijlvol.
Soms is het nat, luid en vol publiek.
Maar het is wél echt.
En wonderlijk.
En de moeite waard.