Soms zit je in de wachtstand

 Soms zit je in de wachtstand totdat je aangeraakt wordt door iets moois,

Waardoor je openbreekt,
Het licht je ziel doorweekt.

De muur die jij hebt gebouwd,
Verdwijnt nu jouw mooiste ziel zich ontvouwt.

Waar jouw levensdoel de ruimte krijgt om te stromen,
De pure magie waarvoor jij hier bent gekomen.

Je niets meer aantrekt van wat de buitenwereld van jou vindt,
Niet meer door tegenlicht van de wereld wordt verblind,
Jij je ware zelf hervindt.

Het is nooit te laat om volgens jouw hartsverlangen te leven,
Want jouw levensdoel staat in jouw ziel geschreven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster