Ze noemden je het zwarte schaap

 Ze noemden je het zwarte schaap.

Niet omdat je ongelijk had, maar omdat je anders was.
Terwijl de kudde het pad zonder vragen volgde, bleef jij even staan. Keek omhoog. Luisterde naar de wind.
En fluisterde: "Er moet een andere manier zijn."
Het zwarte schaap mengt zich niet.
Niet omdat ze dat niet kunnen...
Maar omdat ze dat niet willen.
Ze hebben te veel kliffen gezien, vermomd als tradities.
Te veel kooien die "normaal" heten.
Dus stappen ze naar buiten. Alleen, misschien. Maar wakker.
Ze doen veren ruisen. Roeren het water op. Verbreken de stilte.
En soms bouwen ze de bruggen waarvan de kudde nooit wist dat ze die nodig had.
Aan elk zwart schaap daarbuiten:
Jij bent de stille revolutie.
De verschuiving in het patroon.
De wilde noot in het refrein.
Je hoeft je er niet bij aan te passen.
Je bent geboren om op te vallen - en vooruit te leiden."