Het kan me nog zo raken

 Het kan me nog zo raken,

Hoe mijn leven was met jou er in.
Hoe we samen herinneringen maakten
En deel waren van hetzelfde gezin.

Het kan me nog zo raken,
Hoe jij plotseling zo veranderd bent.
Hoe je op een dag hebt besloten,
Dat je me niet langer meer kent.

Het kan me nog zo raken,
Ik weet niet wat je hebt bezielt.
Ik koester de mooie herinneringen
En hoe ontzettend veel ik van je hield.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster