De Kraai en de Sleutel
De Kraai en de Sleutel
Een fluistering in het maanlichtDaar, in het zilveren licht van de maan, zit hij: een kraai. Zijn veren glanzen diepblauw, bijna zwart, als het geheugen van de nacht zelf. Zijn ogen zien meer dan de wereld wil toegeven. En in zijn bek… draagt hij een sleutel.
Niet zomaar een sleutel. Een symbool. Een raadsel. Een uitnodiging.
De kraai is geen bode van onheil, zoals men vaak beweert. Nee — hij is de bewaker van geheimen. De reiziger tussen werelden. Hij vliegt daar waar de mens slechts droomt te kunnen komen: door sluiers van tijd, tussen de regels van het leven, naar de plek waar ziel en sterren samenvallen.
De sleutel die hij draagt is niet van ijzer, maar van inzicht.
Niet bedoeld voor deuren van hout, maar voor deuren van het hart.
Wat hij opent?
Misschien een herinnering die je vergeten was.
Misschien een waarheid die te lang verborgen bleef.
Of de poort naar wie jij werkelijk bent, voorbij je rollen, je angsten, je verleden.
Onder het maanlicht wordt alles helder. Niet hard of koud, maar zacht onthuld. De kraai fluistert geen woorden, maar zendt een weten uit. Je hoeft het niet met je hoofd te begrijpen. Je Ziel herkent het allang.
Dus als je ooit in de nacht een kraai ziet —
en hij draagt een sleutel —
wees niet bang.
Wees stil.
Luister.
Want misschien, heel misschien,
is het jouw tijd om open te gaan.
Reacties
Een reactie posten