Jeugdtrauma

 Jeugdtrauma ziet er niet altijd uit zoals in de film. Het is niet altijd één duidelijk moment. Niet altijd iets wat je kunt aanwijzen en zeggen: dit was het.

Soms is het het huis waar nooit gepraat werd over gevoelens. De ouder die er was maar niet écht aanwezig. De constante spanning die je normaal vond. De lach die je opzette voordat je de deur uitging.
Het gevoel dat je er mocht zijn zolang je je aanpaste. Dat jouw behoeften er eigenlijk niet toe deden.
Dat is ook trauma. Niet minder echt. Niet minder impactvol.
Ik geloof dat jouw ervaring telt. Ongeacht of er een naam voor is. Ongeacht wat anderen erover zeggen. Als het te zwaar was voor jou als kind, dan was het te zwaar.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster