Je blijft niet omdat je zwak bent

 Je blijft niet omdat je zwak bent.

Je blijft omdat iets in jou blijft hopen

dat dit keer het oude verhaal anders zal eindigen.

Je hoofd ziet dat de relatie je geen goed doet.

Je voelt de spanning, de twijfel, het leeglopen.

En toch is er iets wat zegt:

“Nog even.”

“Misschien verandert het.”

“Misschien ligt het aan mij.”

Dat innerlijke conflict is geen domheid.

Het is een botsing tussen wat je vandaag weet

en wat je lichaam ooit heeft geleerd over liefde.

Als liefde vroeger betekende

dat je moest aanpassen, wachten of volhouden,

dan voelt loslaten niet als vrijheid,

maar als gevaar.

Blijven is dan niet kiezen voor pijn,

maar vasthouden aan een diepe hoop

op eindelijk gezien worden,

zonder te moeten verdwijnen.

Heling begint niet met jezelf forceren om weg te gaan.

Maar wel met begrijpen

waarom blijven ooit veiliger voelde dan vertrekken.