Bindingsangst en verlatingsangst zijn geen tegenpolen

 Bindingsangst en verlatingsangst zijn geen tegenpolen.

Ze zijn twee uitdrukkingen van hetzelfde verlangen:
veilig verbonden willen zijn.
Bij verlatingsangst klampt een deel in jou zich vast.
Bang om verlaten te worden,
bang om niet genoeg te zijn,
bang dat liefde elk moment kan verdwijnen.
Bij bindingsangst trekt een ander deel zich terug.
Niet omdat het geen liefde wil,
maar omdat nabijheid ooit voelde als verlies van jezelf.
Vaak leven die twee delen in één persoon.
Het ene verlangt intens naar verbinding,
het andere raakt in paniek zodra die verbinding echt wordt.
Dat innerlijke spanningsveld is geen drama.
Het is een lichaam dat geleerd heeft
dat liefde niet vanzelf veilig was.
Heling vraagt hier geen kiezen tussen blijven of weggaan.
Maar leren voelen wanneer nabijheid veilig is,
en wanneer oude angst het stuur overneemt.
Zodra veiligheid groeit in je lichaam,
hoeven die delen elkaar niet langer te bevechten.
Dan wordt verbinding iets waar je in kan ademen,
in plaats van iets waar je jezelf in verliest.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster