Elke winter heeft een einde

 Ik weet dat het soms zo voelt.

Dat deze pijn er altijd zal zijn.

Dat dit patroon zich eeuwig blijft herhalen.

Dat je nooit echt vrij zult zijn van wat je al zo lang meedraagt.

Maar dat is niet de waarheid.

Dat is uitputting die spreekt.

Want wat je nu ervaart is niet wie je bent — het is waar je nu staat.

En waar je nu staat is niet waar je blijft staan.

Hoe vastgeroest het ook voelt. Hoe uitzichtloos het soms ook lijkt.

Elke winter heeft een einde.

Niet omdat we er iets aan doen.

Maar omdat verandering de enige constante is.

Wat wel verschil maakt is of je in die moeilijke tijd blijft geloven dat er een andere kant is.

Of je bereid bent om kleine stapjes te blijven zetten — ook als je het resultaat nog niet kunt zien.

Of je jezelf toestaat om hulp te ontvangen in plaats van alles alleen te dragen.

Je bent niet voor altijd gevangen in dit moment.

Dit moment is tijdelijk.

Jij bent blijvend.