Je hoeft er niet naar op zoek te gaan

 Je hoeft er niet naar op zoek te gaan.

Want het kind in jou laat zich kenbaar op de raarste momenten. In de irritatie als iets niet lukt. In de keel die dichtknipt als je iets wil vragen. In de behoefte aan goedkeuring die maar niet weggaat.
In het hunkeren naar een knuffel die er nooit was. In de schaamte die opkomt zonder reden. In het verdriet om iets kleins dat eigenlijk over iets heel groots gaat.
Dit zijn geen volwassen reacties.
Dit zijn kinderdelen die nog wachten.
Niet op groot werk.
Op een klein gebaar. Op even gezien worden.
Het kind in jou niet wil veranderen. Het wil gezien worden. En dat zien, ook al duurt het maar een moment, is al het begin van iets nieuws.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster