Voor al wie zijn geliefde papegaai/ gevleugelde vriend(in) moet missen
Voor al wie zijn geliefde papegaai/ gevleugelde vriend(in) moet missen…Soms wordt het stil op een manier die alleen een papegaai kan achterlaten.
Geen vrolijke geroep in de ochtend...
geen gescharrel in de kooi,
geen zachte “hallo” op het moment dat jij het het hardst nodig hebt.
Soms overvalt verdriet je ,
want een kleurrijke ziel is uitgevlogen.
Niet zomaar een vogel,
maar een vriend(in) die met elke veer, zijn /haar liefde bracht...
een kleine persoonlijkheid met een groot heel hart.
Maar ergens hoog in de blauwe lucht...
daar waar de wind het zachtst zingt..
fladdert nu een nieuwe ster.
Een ster met vleugels die niet meer moe worden,
met kleuren die nooit meer vervagen....
En misschien… als het even stil is ....
hoor je nog een echo van jouw bijzondere vriend(in)
in het geritsel van de bladeren,
in een onverwachtse melodie,
of gewoon in dat warme gevoel dat zomaar opkomt.
Rouw om een papegaai is liefde die een andere vorm krijgt.
Liefde die blijft.
Liefde die fluistert:
“Ik vloog niet weg uit jouw leven,
alleen naar een plek waar ik altijd bij je kan zijn.” in jouw
Voor iedereen die een gevederde ziel moet missen:
jullie pijn mag er zijn.
Jullie liefde ook.
En jouw papegaai?
Die schittert nu als een kleurrijke ster…
voor altijd deel van jouw herinneringen.

Reacties
Een reactie posten