Mijn hart is vaker verbrijzeld

 Mijn hart is vaker verbrijzeld, gekneusd en weer in elkaar gezet dan ik ooit had gedacht dat het kon verdragen. Heb diep liefgehad, pijnlijk verloren en het soort stilte gedragen die luider weerklinkt dan woorden.

Er waren dagen dat ik mezelf niet herkende - dagen waarop elke ademteug als een strijd aanvoelde en elke zonsopgang te ver weg voelde.

Maar op een of andere manier, door elk gebroken hart en elk litteken, bleef ik doorgaan, bleef ademen. Bleef OPkomen voor het leven zelfs toen het voelde alsof het leven me vergeten was.
En nu, wanneer ik mijn hand op mijn borst leg en dat vaste ritme voel, word ik herinnerd aan iets krachtigs - het klopt nog steeds.
Na alles kiest mijn hart nog steeds om te leven, te hopen, lief te hebben.
Dat is geen zwakte, dat is kracht. Dat is veerkracht.
Heb niet alle antwoorden en weet niet wat morgen zal brengen, maar weet wel dit: als mijn hart alles kan overleven wat het heeft meegemaakt, toch de moed vindt om te blijven kloppen, dan komt het goed met me.

— Balt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster