Soms zijn er dagen

 Soms zijn er dagen... is àlles tè veel.

Ik hoop dat mensen zullen begrijpen dat er dagen zijn waarop ik simpelweg niet de energie heb om te reageren. Wanneer de wereld te zwaar aanvoelt en mijn hart te moe is, wordt stilte mijn enige toevluchtsoord. Het is niet dat het me niet kan schelen of dat ik anderen buitensluit – het is dat de last in mij soms zo overweldigend is dat woorden gewoon niet komen. Op die stille momenten probeer ik mezelf bij elkaar te houden, zelfs als dat betekent dat ik een stap terug moet doen en de stilte voor me moet laten spreken.

Weet alsjeblieft dat mijn stilte geen teken is van afstand of afwijzing, maar een zachte manier om ermee om te gaan als alles te veel voelt. Ik hoop op geduld, niet op druk; begrip, niet op oordelen. Soms is het beste wat iemand me kan bieden, er gewoon te zijn, zonder meer te verwachten dan mijn stille aanwezigheid. Want zelfs als ik de kracht niet kan vinden om te spreken, ben ik er nog steeds, nog steeds vechtend, nog steeds hopend op betere tijden.

— Balt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster