Enkele dagen nadat mijn hond was heengegaan
Enkele dagen nadat mijn hond was heengegaan,
werd de stilte in huis ondraaglijk.Mensen zeiden: “Neem een nieuw dier,
dat zal de pijn verzachten.”
Maar in mijn hart wist ik:
een ander dier in huis halen
zou voelen als verraad aan de liefde die ik kende.
Hem vervangen — dat kon niet.
Dus weigerde ik.
Een maand verstreek.
Toen nog een.
En nog een.
Tot die ene nacht.
Ik dacht aan hem, mijn lieve hond — aan de wandelingen,
de spelletjes,
aan hoe zijn kop zacht op mijn schoot rustte —
en langzaam viel ik in slaap..
En daar was hij.
Mijn hond.
Niet sprekend, nauwelijks bewegend,
maar toch vertelde hij me alles wat ik moest weten.
Geen woorden...
maar ik begreep hem volkomen:
dat hij nog steeds bij me was,
dat liefde nooit verdwijnt...
en dat mijn hart groot genoeg is
om ooit opnieuw te openen....
Reacties
Een reactie posten