Legends- Review

Begin jaren negentig verloor de Britse douane de strijd tegen de drugssmokkel over de Britse grenzen. In een topgeheime operatie werd een klein team van douanemedewerkers undercover gestuurd met nieuwe identiteiten en de opdracht om de gevaarlijkste drugsbendes van Groot-Brittannië te infiltreren.
______________

Review:

Legends is erg goed geacteerd, met sterke en overtuigende prestaties van de cast. De verhaallijn voelt echter vrij gewoon en voorspelbaar aan, waardoor de serie minder boeiend is.
Het begint met een voorspelbare introductie, waarin het toekomstige "team" wordt neergezet als buitenbeentjes die geïnspireerd zijn om meer van hun leven te maken. Ieder teamlid vervult een "rol" binnen het team door op zijn of haar eigen manier een test af te leggen om indruk te maken op de lastig te imponeren teamleider/recruiter.
Eén kandidaat vermoedt dat de accountant de verdachte is, maar legt niet uit hoe. Ze moet wel slim zijn en snel door de papierwinkel heen kunnen spitten, dus ze hoort erbij! Een andere kandidaat kan tot in de vroege ochtenduren sloten openbreken om indruk te maken op de baas. De derde kan acteren en een goed verhaal verzinnen, dus je bent erbij! De laatste is een stoere eenling die kan improviseren (en eigenlijk een softie met een gezin is!), dus je bent er ook bij!
Ik dacht dat ik deze film wel zou kijken, omdat ik Steve Coogan een geweldige acteur vind en ik hem graag in serieuze rollen zou zien. Maar ik denk dat hij niet goed gecast was voor deze rol. Hij deed het goed in de komische scènes, maar de dramatische monologen vielen tegen.
Eerlijk gezegd denk ik dat de hele cast slecht gecast was. Veel acteurs waren gewoon ongeloofwaardig of robotachtig. Niemand viel echt op. Hetzelfde geldt voor het script. Hoewel het overkoepelende verhaal best goed was, gebruikt niemand constant metaforen in elk gesprek, waardoor het vaak overdreven en pompeus overkwam.
De echte underdogs, die met beperkte middelen werken om de bazen van hun bazen tevreden te stellen; en het is aan hen om het land te redden, maar de crux is dat ze nooit erkenning zullen krijgen voor hun heldendaden!
Het eindigt ermee dat de goede jongens de slechte jongens te slim af zijn met een 'masterplan', en het lukt allemaal omdat ze volledig vertrouwen hadden in een willekeurige Britse stoere kerel die in hun buurt opdook.
Op een gegeven moment zit het hele team op een boot met alle drugs, terwijl een storm hun schip verwoest, haha, maar "legendes sterven nooit" haha!
Het zou fijn zijn als ook maar één van de personages interessant of sympathiek was; zelfs een top-schurk zou een serie als deze kunnen redden, maar man, alle antagonisten waren gewoon lachwekkend en komisch.
Het enige personage dat het vermelden waard is, is Mylonas, want op een gegeven moment vroeg ik me af of hij in "legendarische" modus was toen hij Guy hielp.
Je ziet het al in een van de allereerste vechtscènes, waar een acteur duidelijk in de lucht slaat, maar zijn tegenstander toch op de grond valt. Zulke goedkope special effects halen je echt uit de kijkervaring. Voeg daar nog een gebrek aan oorzaak en gevolg aan toe. Iemand komt een bar binnen en als "welkom in de buurt" ramt hij zijn deur in en maakt het zichzelf gemakkelijk? Een van de gangsters overdrijft enorm met zijn relaxte houding - er wordt op hem geschoten, hij reageert totaal niet gestrest en zegt zelfs dat hij er wel aan gewend is. Waar blijft de spanning dan?
Vermoeiende dialogen en absurde personages.
De personages spreken in vreemde algemeenheden en hoogdravende metaforen. Een gezochte terrorist, in plaats van angst in te boezemen, houdt toespraken over het dienen van de geschiedenis en praat over de Amberroute. Een andere man ratelt clichés af als hij terugdenkt aan zijn jeugd, met de woorden: "Hoe dichter ik bij hen probeerde te komen, hoe verder ik van hen afdreef."
Ook de karakterontwikkeling is onlogisch. De nieuweling gedraagt ​​zich overdreven arrogant, wat totaal niet past bij zijn houding en maniertjes. Dan is er de scène waarin een gewone douanebeambte ineens een stoere status krijgt door een paar zinnen in een toilet te zeggen, terwijl de andere man nerveus reageert, alsof hij een spook heeft gezien, en zich plotseling geïntimideerd voelt. Het is gewoon niet geloofwaardig.
Opvulling en een totaal gebrek aan spanning.
Hoe dichter het einde nadert, hoe erger het wordt. Het absolute record voor het onnodig langdradig maken van de film is het moment waarop een belangrijke deal wordt gesloten, afgewisseld met een symbolische scène van een vrouw die een foto van haar vader in het zand begraaft. Dit weerspiegelt later het idee dat slechte mensen, ondanks hun verdeeldheid, een gemeenschappelijke geschiedenis delen, waardoor het niet de moeite waard is om tegen elkaar te vechten. De laatste aflevering zat zo vol met onnodige opvulling dat ik hem in twee keer heb moeten bekijken.
Over het algemeen ben ik geen fan van zeer onrealistische actieseries, maar verveling is nog erger. Ik voelde na geen enkele aflevering de drang om op "volgende aflevering" te klikken. Gewoon een complete leegte. Je voelt geen enkel gevaar voor de personages en alle plotwendingen zijn doodlopende wegen die snel terugkeren naar het saaie hoofdverhaal. Absoluut niet mijn ding.
Het enige positieve was de cinematografie en de montage.
Totale tijdverspilling, tenzij je van kitsch houdt.