Dit is een van de belangrijkste, maar minst besproken waarheden

 Dit is een van de belangrijkste, maar minst besproken waarheden rondom het verbreken van het contact – en zoveel ouders hebben toestemming nodig om dit te geloven. Want ergens onderweg raakte het stoppen met 'achtervolgen' verstrengeld met het stoppen met liefhebben, alsof die twee dingen hetzelfde waren. Dat zijn ze niet. Je kunt stoppen met die uitputtende, hartverscheurende pogingen om iets te herstellen dat niet te repareren valt zonder de medewerking van je volwassen kind, en toch met heel je wezen van je kind blijven houden.

Je kunt stoppen met het sturen van berichten waarop geen reactie komt, stoppen met het in gedachten oefenen van gesprekken die nooit plaatsvinden, en stoppen met jezelf in allerlei bochten te wringen om die magische combinatie van woorden of daden te vinden die alles eindelijk goedmaakt – en toch diep om hen blijven geven, stilletjes blijven hopen en een plekje voor hen in je hart bewaren.

Stoppen met die inspanningen staat niet gelijk aan het loslaten van de liefde. Het betekent simpelweg dat je eindelijk hebt geaccepteerd dat je dit niet alleen kunt, dat voor verzoening twee bereidwillige mensen nodig zijn, en dat je energie en je hart bescherming verdienen terwijl je wacht op iets waar je geen controle over hebt. Stoppen met het najagen van contact is geen onverschilligheid. Het is een van de moeilijkste, meest liefdevolle en meest zelfbewuste dingen die een ouder met wie het contact is verbroken, kan doen. Gun jezelf die toestemming. 

-Anna Strand
Gedeeld van @Abondoned mother