Titanic (1996) Review

 De film heeft drie verschillende verhaallijnen.

De eerste gaat over Mrs. Isabella Paradine, die als passagier op de RMS Titanic stapt om haar echtgenoot te ontmoeten in Amerika. Onderweg komt ze haar ex-vriend Wynn Park tegen en een hartstochtelijke affaire bloeit opnieuw op. Dit gaat zelfs zover, dat ze besluit haar man een telegram te sturen waarin ze aankondigt een nieuwe liefde te hebben gevonden. Wanneer het schip een ijsberg raakt en bekend wordt gemaakt dat de Titanic zal zinken, wordt Isabella gescheiden van haar minnaar.

Een andere verhaallijn binnen de eerste klasse is die van de familie Allison. Een subplot die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, gaat over Alice Cleaver, die als oppas van de twee kinderen van de Allisons mee aan boord van de Titanic gaat. Al snel wordt er opgemerkt dat Alice niet helemaal nuchter is en realiseert een medepassagier zich dat Alice Cleaver in het nieuws is gekomen voor het uit een trein gooien van een baby. Wanneer bekend wordt gemaakt dat de Titanic zal zinken, raakt Alice in paniek, neemt de baby Trevor mee en stapt in een reddingsboot. De andere leden van de familie Allison zijn hier niet van op de hoogte en blijven allemaal aan boord van de Titanic om Trevor te vinden, terwijl er steeds meer reddingsboten al vertrekken...

Een verhaallijn in de derde klasse richt zich op Jamie Perse, die een ticket steelt om mee te kunnen reizen met de Titanic. Hij raakt bevriend met dief Simon Doonan, en wordt verliefd op een meisje aan boord. Samen gaan ze op rooftocht. Simon heeft ook een oogje op de jonge vrouw en verkracht haar uiteindelijk, waarna zij haar vertrouwen in de medemens voorgoed verliest.

Bron : WikiPedia
___________________

Review:

Titanic is een historisch drama dat zijn werk goed doet. Het heeft voldoende historische diepgang en context om het verhaal boeiend te houden en biedt de kijkervaring die ik ervan verwachtte. Het materiaal had scherper gemogen, maar het blijft prettig om naar te kijken. De film biedt voldoende ruimte, hoewel niet elk deel even sterk is. 
Je kent het verhaal wel.
Deze keer is George C. Scott de kapitein. Roger Rees speelt Ismay. Marilyn Henner ("Taxi") is Molly Brown. Ook aan boord zijn Tim Curry, Peter Gallagher en Catherine Zeta-Jones.
Dit soort verhalen zijn altijd lastig. De hoogtepunten kunnen spannend zijn, maar daarvoor is het altijd veel gepraat en soapopera. Dit is een tv-versie. Maar ze doen het eigenlijk best goed met een tv-budget.
Deze versie van "Titanic" werd in november 1996 in twee delen op televisie uitgezonden, een jaar vóór James Camerons versie eind 1997. Camerons film is natuurlijk een van de grootste successen in de filmgeschiedenis, zowel qua recensies als qua票房, dus niet veel mensen herinneren zich deze versie met een lager budget. Maar laat dat je niet doen denken dat het een goedkope film was, want de productie kostte nog steeds 13 miljoen dollar; het is alleen zo dat de film uit 1997 200 miljoen dollar kostte. Hoe dan ook, het zijn allebei lange films (en je moet dus wel zin hebben in een lange film om ze allebei te kunnen waarderen). De originele tv-versie van de film uit 1996 duurt 173 minuten, terwijl die van Cameron 194 minuten duurt. Het hoofdverhaal, dat zich afspeelt in 1912, is echter in beide versies ongeveer even lang, omdat de versie uit 1996 de moderne subplot van de film uit 1997 niet bevat.
De film beschrijft uiteraard de noodlottige eerste reis van de magnifieke Titanic van 10 tot 15 april 1912. Dit is een van de grootste tragedies in de menselijke geschiedenis. Er waren slechts genoeg reddingsboten voor de helft van de ruim 2200 mannen, vrouwen en kinderen aan boord. Waarom? Omdat de Titanic zo groot was dat ze dachten dat ze onzinkbaar was. Uiteindelijk overleefden slechts iets meer dan 700 mensen en vonden 1500 mensen hun graf in de koude Noord-Atlantische Oceaan.
Dit is een film en geen documentaire en bevat daarom ook fictieve elementen om de kijker te boeien. Desondanks besteedt de film meer aandacht aan historische details dan Camerons film. Zo was er bijvoorbeeld echt een vrouw aan boord die ervan verdacht werd haar eigen kind te hebben vermoord en het kind van het gezin waarvoor ze werkte te hebben ontvoerd. Haar daden hadden uiteindelijk een negatieve impact op de echte ouders en hun dochter, wat verklaart waarom er slechts één kind uit de eerste klas overleefde.
George C. Scott is overtuigend als kapitein Edward Smith, die uitlegt dat de Titanic haar lot al voorspelde met haar naam. Hij klaagt: "Er is een zin die vaak in de kranten wordt geciteerd: 'Zelfs God zou dit schip niet kunnen laten zinken.' Ze was terecht zo genoemd: de Titanen durfden de goden uit te dagen; en vanwege hun arrogantie werden ze naar de hel verbannen."
Hoewel een ijsberg de oorzaak was van het zinken van de Titanic, wordt Bruce Ismay vaak verantwoordelijk gehouden voor de tragedie, omdat hij kapitein Smith en hoofdingenieur Joseph Bell onder druk zou hebben gezet om sneller te varen om eerder dan gepland in New York aan te komen en positieve persaandacht te genereren. In deze film wordt hij iets beter neergezet dan in de versie uit 1997, omdat hij te zien is terwijl hij veel mensen in reddingsboten helpt voordat hij ontsnapt, en omdat hij zijn verdriet over de ramp toont.
In tegenstelling tot Camerons film, beschrijft deze versie het dichtstbijzijnde schip, de Californian, dat ervan wordt beschuldigd de mensen van de Titanic te hebben laten verdrinken. We weten niet zeker waarom dit schip geen hulp bood en zullen dat waarschijnlijk ook nooit weten, maar we weten wel dat de Californian probeerde de Titanic te waarschuwen voor het ijs op hun pad en dat de radiotelegrafist van de Titanic daarop reageerde met: "Hou je mond!" Ter verdediging van de Californian: het schip zat vast in een ijsveld en als het de Titanic te hulp was geschoten, hadden ze in het donker voorzichtig om het ijs heen moeten manoeuvreren. Tegen de tijd dat ze de Titanic bereikten, zouden de meeste mensen al doodgevroren zijn. Hoe dan ook, deze versie uit 1996 geeft een uitstekende weergave van wat er waarschijnlijk is gebeurd.
Daarnaast toont de film het verzoek van John Aster om met zijn vrouw mee te gaan en de weigering van de bemanning, evenals een kort fragment over overlevende R. Norris Williams.
Deze versie is dus zeker de moeite waard om te bekijken, alleen al om een ​​completer beeld van de tragedie te krijgen, aangezien er meer historische details in voorkomen dan in Camerons versie.
Wat betreft de dramatische subplotten, die zijn er ongeveer vijf en helpen je de gebeurtenissen op een menselijk niveau te bekijken, net zoals de escapades van Jack en Rose in de film uit 1997. De lange versie bevat een verkrachtingsscène, die door sommigen bekritiseerd wordt, maar dit soort dingen gebeurden in de "goede oude tijd" en bovendien dient de scène om een ​​punt te maken in die specifieke verhaallijn. Overigens was ik onder de indruk – zelfs geïnspireerd – van sommige van de onderliggende thema's, zoals verlichting, berouw en vergeving, de gevolgen van zonde en de vraag hoe een goede God zoveel lijden en kwaad kan toestaan, enzovoort.
Rijke man, arme man, bedelaar, dief; alle mensenlevens bevinden zich aan boord van de RMS "Titanic" tijdens haar eerste reis. Terwijl ze onverbiddelijk op haar noodlot afstevent, spelen zich diverse drama's af tussen de passagiers en de bemanning. Een verhaal dat al bekend genoeg was vóór de recente mediahype rond de honderdste verjaardag van de ramp. Deze tv-film uit 2006 doet het, binnen de gestelde beperkingen, zowel technisch als financieel, opmerkelijk goed. De sfeer van die tijd is uitstekend en de kostuums worden natuurlijk en comfortabel gedragen; je hebt nooit het gevoel dat de acteurs zich alleen maar "verkleden". "Titanic"-kenners zullen misschien kritiek hebben op sommige details, maar dit is geen serieus historisch document, het is entertainment, en van een zeer hoog niveau. De cast is uitzonderlijk goed, met speciale vermelding voor Tim Curry als een psychopathische Ierse steward en de charmante Eva Marie Saint, nog steeds herkenbaar als de koele Hitchcock-blondine die Grant irriteerde in "North by Northwest". Miss Zeta-Jones is bijzonder ontroerend in een van haar vroege Amerikaanse rollen. "Titanic" kan prima op eigen benen staan ​​als een eersteklas voorbeeld van het genre "Passagiers in gevaar", zoals bijvoorbeeld te zien in "Stagecoach" en sindsdien talloze malen herhaald.
Alle castleden, waaronder Peter Gallagher, George C. Scott, Catherine Zeta-Jones, Eva Marie Saint, Marilu Henner, Tim Curry, Roger Rees, Mike Doyle, Sonsee Neu en anderen, leveren een topprestatie.
KORTOM: Omdat deze versie van "Titanic" $187 miljoen MINDER kostte dan de beroemde versie uit 1997, mist hij uiteraard de esthetische aantrekkingskracht van die laatste. De speciale effecten zijn bijvoorbeeld nogal mager in vergelijking, maar tegelijkertijd zijn ze zeker acceptabel, gezien het feit dat het een tv-film is en het jaar waarin hij gemaakt is. Deze versie is dus duidelijk de mindere film, maar dat betekent niet dat hij onwaardig is. De sterke punten zijn de historische details, de bekwame cast en de krachtige subteksten. Ik raad aan ze allebei te bekijken.
Het enige minpuntje vond ik echter dat het schip te snel naar de bodem zinkt en dat er alleen vage beelden te zien zijn van mensen die in paniek proberen te ontsnappen. De wanhoop van de passagiers wordt niet echt weergegeven, zoals in de versie uit 1997 wel het geval is.

De film is hier te zien :

Titanic (1996)