A Series of Unfortunate Events - Review

 A Series of Unfortunate Events is een Amerikaanse zwarte komedie -dramaserie gebaseerd op de gelijknamige boekenreeksvan Lemony Snicket.

Verhaal:

Wanneer een mysterieuze brand hun huis verwoest en hun ouders doodt, worden de Baudelaire-kinderen, Violet, Klaus en Sunny, onder de hoede geplaatst van hun verre 'familielid' Graaf Olaf, een acteur die vastbesloten is het familiefortuin voor zichzelf op te eisen. Nadat Olafs poging om het Baudelaire-fortuin in handen te krijgen mislukt en zijn complot aan het licht komt, worden de Baudelaires onder de hoede geplaatst van een reeks veelal onbekwame of onsympathieke voogden, terwijl ze proberen Olaf en zijn volgelingen te ontwijken en tegelijkertijd het mysterie achter een geheim genootschap uit het verleden van hun ouders te ontrafelen. De droogkomische, mysterieuze en melancholische Lemony Snicket vertelt de avonturen van de Baudelaires aan het publiek.

Bron: WikiPedia
__________________

Review:

Een veelbelovende start, die meer achtergrondinformatie geeft over de bekende verhaallijn uit de film. Doogie Howser speelt een goede Graaf Olaf, net als de andere personages, met name de nieuwe, maar na de vierde aflevering begint het irritant repetitief aan te voelen. De film lijkt precies de juiste spanning te bieden om de kijker geboeid te houden.
Mijn eerste indruk was dat het een afgezwakte en kinderachtige versie van het origineel is... Ik vond sommige grappen te voor de hand liggend en de weeskinderen zien er een beetje te jong uit... Ik geef de voorkeur aan Liam Aiken en Emily Rossum als de weeskinderen (uit de film), maar zij zijn inmiddels volwassen en deze kindacteurs doen hun best, denk ik. De serie had de mysterie en duisternis van de film, die zo geweldig was, moeten nabootsen... hier betekenen de sterfgevallen niets, omdat er zoveel grappen over worden gemaakt! Dat is niet leuk. Maar in de film voelde je de impact ervan, en de acteerprestaties van onder anderen Jim Carrey en Meryl Streep waren fantastisch.
De cinematografie is goed, maar de CGI is echt overduidelijk. Er zijn veel momenten waarop het duidelijk is dat acteurs letterlijk voor een green screen staan ​​en dat alles om hen heen digitaal is toegevoegd. Ik denk niet dat het een spoiler is om te zeggen dat Sunny plotseling aanzienlijk ouder lijkt te worden tussen gebeurtenissen die, voor zover ik kan zien, in een vrij korte, opeenvolgende volgorde zouden moeten plaatsvinden. Ik weet zeker dat dat te maken heeft met het feit dat je het over drie seizoenen hebt, maar het is een heel vreemd en totaal niet besproken aspect.
Ook de Lemony Snicket-segmenten zijn zo saai en irritant... en ze onderbreken de dramaturgie van de scènes. Ze laten bijvoorbeeld zien dat er iets heel interessants gaat gebeuren, maar dan stoppen ze omdat Lemony Snicket uitleg moet geven! Wat helemaal niet nodig is! Ze hadden gewoon segmenten met hem aan het begin en einde van de afleveringen moeten maken, want hij is er duidelijk om het voor de hand liggende te zeggen en wat de kijkers al weten, in plaats van belangrijke scènes te onderbreken. Wat
ik wel leuk vind aan deze serie is dat het mysterie en het verhaal erg boeiend kunnen zijn! Maar zoals hierboven al gezegd, alles is een afgezwakte versie van de film, zonder de gotische spanning... het lijkt hier gewoon op een kinderprogramma van Nickelodeon of zoiets, veel vrolijker dan het duistere onderwerp, wat juist de reden was waarom ik de film zo geweldig vond. Omdat het allemaal zo echt aanvoelde, echter dan welke Voldemort of Sauron dan ook... hier niet.
Nou, ik ga niet in op echte spoilers, want eerlijk gezegd is er een hele boekenreeks die je kunt lezen of een samenvatting, en ik heb geen zin om over details te praten. Ik wil wel zeggen dat er talloze plotgaten zijn waar je een tankwagen doorheen zou kunnen rijden met nog ruimte over. Er worden ook volkomen onlogische beslissingen genomen door personages en de belangrijkste subplot wordt nooit op een bevredigende manier onthuld. Dit gebrek aan plotonthulling betekent ook dat het extreem moeilijk is om te achterhalen wie aan welke kant staat en waarom. Er zijn ook zoveel personages die zomaar in Palmetto worden gegooid, maar ik kan me hun namen niet eens herinneren, laat staan ​​wat hun rol is.
Ik zeg niet dat je niet zelf moet oordelen, maar ik vind het niet erg aantrekkelijk. Als het dit is én vastzitten aan een diner waar je absoluut niet tegen kunt, zou ik misschien toch voor het diner kiezen.