Zijn lege plekje onder de deken


 Zijn lege plekje onder de deken

Zijn favoriete kunstje was verdwijnen,
diep weggedoken onder een warme deken.
Alleen een klein, warm neusje stak eruit,
waarmee hij uren naar mij lag te kijken.
Wat was hij het liefste dicht bij mij,
op schoot, in mijn armen, warm en zacht.
Zijn kleine hartje klopte synchroon met het mijne,
hij gaf me troost in de donkerste nacht.
De deken ligt er nog, maar de warmte is weg,
het is koud nu hij niet meer bij me bent.
Maar de herinnering aan zijn zachte ademhaling,
is het mooiste dat ik ooit heb gekend.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster