Als je een ouder bent die vervreemd is

 Als je een ouder bent die vervreemd is van zijn of haar kind en 's nachts wakker ligt terwijl je elk moment, elke beslissing en elk woord opnieuw afspeelt – op zoek naar het precieze punt waarop het misging – dan is dit bericht voor jou bedoeld.

Dat soort zelfonderzoek kan voelen als een grondige analyse: in de hoop dat je, als je maar het juiste moment vindt, de situatie eindelijk kunt herstellen of op zijn minst kunt begrijpen. Maar vaker nog verandert het in een vicieuze cirkel die je gevangenhoudt in schuldgevoel en schaamte over een verleden dat je niet meer kunt veranderen.
De volgende keer dat je merkt dat je weer door die herinneringen bladert, probeer dat oordeel dan eens te vervangen door deze drie uitspraken. Niet om je verantwoordelijkheid te ontlopen, maar om jezelf eraan te herinneren dat je een mens was die zijn best deed – en dat jouw waarde als persoon, en je hele levensverhaal, zoveel groter zijn dan dat ene pijnlijke hoofdstuk van vervreemding.

Spreek ze hardop uit als dat kan.
Schrijf ze op.
Leg ze op een plek waar je ze ziet op de moeilijkste dagen.
Je verdient hetzelfde medeleven als dat wat je zou tonen aan ieder ander van wie je houdt. En deel hieronder wat jij jezelf voorhoudt op slechte dagen. 


—Anna Strand @Abondoned Mother