Er is een stilte die volgt op verdriet


 Er is een stilte die volgt op verdriet, een stilte die de ruimte vult waar iemand was.

Het is de lege stoel aan tafel, in de stilte van een lege kamer, in de ruimtes tussen de ademhalingen. Je blijft wachten tot het geluid terugkeert, op het vertrouwde geluid van gelach of stem, maar dat gebeurt nooit.
Dus leef je in stilte, terwijl je het gewicht van hun afwezigheid als een steen in je borst draagt, terwijl je je afvraagt ​​of je je ooit weer heel zult voelen of dat je altijd een klein beetje gebroken zult zijn.

~ Lang Leav
~ Kunst van Joseph Cantanzaro

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster