Rouw, zo heb ik geleerd

 Rouw, zo heb ik geleerd,

is eigenlijk gewoon liefde.
Alle liefde die je nog zo graag zou willen geven,
maar niet meer kunt.
Die liefde verdwijnt niet.
Ze verzamelt zich stil
in de tranen in je ogen,
in de brok in je keel,
en in dat lege stukje
diep in je hart.
Rouw is liefde
die nergens meer heen kan…
maar die voor altijd
blijft bestaan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster