Het vergeten en vergeven
Het vergeten en vergeven, sluimert altijd op de achtergrond.
Een blik van iemand, een geur en het beeld is er weer even......Het is draagbaar geworden.
Vergeven zou kunnen, maar de kwetsbaarheid, als Moeder zou het kunnen.
Maar de pijn erna?
De wroeging tegenover jezelf omdat er altijd nog iets is wat men niet kan vergeten!
De moeheid blijft, het verdriet ook.
Het klinkt zo negatief: geen weg terug!
Maar in alle gevallen blijft de pijn, de angst altijd bij je.
Wat je ook probeert!
Het accepteren dat het zo is, er mee leren leven.
Het kan maar... maar voor wie ?
Voor jĆØzĆØlf omdat je het waard bent!!!
Reacties
Een reactie posten