In onze diepste momenten van verdriet

 In onze diepste momenten van verdriet

mogen we niet vergeten
dat de pijn die we voelen
een stille getuigenis is
van hoe groot onze liefde was.
Uitgekozen worden
om naast hen te mogen lopen
tot aan hun allerlaatste adem
is één van het leven’s kostbaarste geschenken ...
en tegelijk het moeilijkste afscheid.
Dat jij er was toen zij jou het meest nodig hadden...
dat jij bleef tot het einde is de puurste vorm van liefde.
Een laatste, onbaatzuchtige daad van toewijding, een voorrecht dat zij jou hebben toevertrouwd.
En laat dit je zachtjes herinneren:
een leven gevuld met liefde,
hoe kort ook, is een leven
dat volledig werd geleefd.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster