Ik rouw niet elke dag op dezelfde manier

 Ik rouw niet elke dag op dezelfde manier.

Soms is het rauw,
allesomvattend,
alsof het me even stilzet.
En andere dagen
is het een stille pijn,
vertrouwd inmiddels,
die diep in mij woont
zonder woorden nodig te hebben.
Elke dag die voorbijgaat
draagt het besef
van alles wat niet meer zal komen.
Dus rouw ik
om de momenten die nooit meer gedeeld worden,
de tijd die verderging
zonder jou.
Ik rouw ....
omdat ik je mis
in de kleinste dingen,
in geluiden,
in herinneringen
die onverwacht opduiken.
Ik rouw ....
niet omdat liefde verdween,
maar juist omdat ze bleef.
Rouw is geen zwakte.
Het is de echo van diepe verbondenheid.
Liefde die geen plek meer heeft
buiten mij,
en daarom in mij blijft wonen.
Deze rouw draagt gewicht,
maar ook betekenis.
Ze herinnert me eraan
dat wat er was
echt was....
Ik zal rouwen zolang ik liefheb.
En die liefde
kent geen einde.