Het verlies van een dier verandert ons

 Het verlies van een dier verandert ons.

Niet alleen in de eerste dagen,
wanneer het gemis scherp en ademloos is.
Maar ook daarna.
In de stille kamers.
In het automatische omkijken.
In het moment waarop ons hart nog luistert
naar een geluid dat niet meer komt.
De tijd gaat verder,
maar iets in ons blijft staan
op die plek waar liefde woonde.
We dragen voortaan een afdruk mee —
de vorm van wat er was,
en nooit echt verdween.
Een dier verliezen verandert ons niet voor even.
Niet voor een seizoen.
Niet voor een jaar.
Het verandert ons voor het leven.
We leren leven met een zachte pijn.
Met liefde zonder aanwezigheid.
Met een band die geen afscheid kende,
alleen een andere vorm.
Dat is geen zwakte.
Dat is liefde die diep genoeg ging
om een blijvend spoor achter te laten.
En sommige sporen
waren nooit bedoeld
om door de tijd uitgewist te worden.