Nog even over de merel
Nog even over de merel,
hij bezocht mijn vriend de oude eik
door zijn zang was ik gelijk verkocht
hij floot als was het van levensbelang
zij genoten en beleefden heel gastvrij
het wonderlijke blij van merelszang
met een zachte hang naar avondgloren
om niet te storen, die kleine zanger
de ophanger voor luisterende oren
in zacht fluisterende ontwakende schemer
nog een laatste trilling , wat een kracht
vloog hij weg, de oude eik kreeg een rilling
zijn takken hielden een zacht betoog
alle bladeren lieten zich elegant zakken
ontroerd was ik, schemer werd mijn gezant
Reacties
Een reactie posten