Veel te veel ouders die geen contact meer hebben met hun kind

 Veel te veel ouders die geen contact meer hebben met hun kind, denken lange tijd dat ze de enigen zijn. Ze dragen hun verdriet in stilte en in besloten kring met zich mee, soms jarenlang: te beschaamd om het tijdens het eten ter sprake te brengen, te uitgeput om het uit te leggen aan vrienden die het niet begrijpen, en te bang voor het oordeel dat zo vaak volgt zodra het woord 'familiebreuk' of 'vervreemding' valt.

En dan gebeurt er iets – iemand deelt een bericht, een meme of een paar eerlijke woorden op een scherm – en plotseling beseffen ze voor het eerst dat er duizenden, misschien wel honderdduizenden ouders zijn die precies hetzelfde doormaken. Dat moment van herkenning is een van de krachtigste geschenken die deze gemeenschap te bieden heeft. Je bent geen monster. Je bent geen uitzondering. Je bent niet de enige liefdevolle, toegewijde ouder met een gebroken hart die zich een weg baant door een van de zwaarste beproevingen die een mens kan meemaken.

Maar de enige manier waarop een andere ouder dit kan ontdekken, is als iemand die het al weet, het bericht doorgeeft. Als deze pagina je ook maar één moment het gevoel heeft gegeven dat je er niet alleen voor staat, deel dit bericht dan vandaag nog. Je weet nooit op wiens tijdlijn het terechtkomt, bij wie het eindelijk de tranen laat vloeien, of voor wie het leven net iets minder eenzaam voelt doordat jij drie seconden de tijd nam om op 'delen' te klikken. Wees vandaag die persoon voor iemand anders.

—Anna Strand