The Last Kingdom - Review

 The Last Kingdom is een Britse televisieserie die werd uitgezonden vanaf 2015. Het is gebaseerd op The Saxon Stories, een reeks van dertien boeken van Bernard Cornwell. 

Het verhaal speelt zich af in Groot-Brittannië laat in de 9e eeuw en begin 10e eeuw. Het eiland is eind 9e eeuw verdeeld in zeven koninkrijken die belaagd worden door Denen. De meeste koninkrijken houden geen stand tegen de machtige Denen die veel land innemen. Het laatste koninkrijk is Wessex dat door de gerenommeerde koning Alfred de Grote wordt bestuurd. De protagonist van het verhaal is het fictieve personage Uthred, die zichzelf de rechtmatige heer van Bebbanburg noemt. Hij verloor het kasteel aan zijn oom, nadat zijn vader gesneuveld was tijdens een veldslag. Door zijn oom moet hij Northumbria ontvluchten en komt hij als kind in handen van de Denen waar hij opgevoed wordt als een van hen. Uhtred werkt zich later omhoog en komt in contact met Alfred, waar hij zich bewijst als legeraanvoerder en krijgsman. Hij hoopt dat hij, met zijn aansluiting bij Alfred, Bebbanburg kan heroveren. Uthred blijft vasthouden aan de polytheïstische godsdienst en godsdienstige gebruiken van de Denen, ondanks zijn christelijke Angelsaksische herkomst. Zijn eed aan de christelijke koning enerzijds en trouw aan zijn Deense adoptiefamilie anderzijds brengen hem steeds opnieuw in een loyaliteitsconflict.

Bron: WikiPedia
______________________

Wat een serie! Het zat boordevol inhoud en een meeslepend verhaal, zo overtuigend dat ik elke aflevering volledig in de ban hield, tot de introductie van pater Benedictus. Ik begon me af te vragen of de weergave van zo'n donkerhuidige Afrikaan in een 10e-eeuws Engels stadje wel accuraat was, en of er zo weinig aandacht aan zijn huidskleur werd besteed. Alexander Dreymons acteerprestatie was spectaculair en veelzijdig. De serie liet me lachen, huilen en op het puntje van mijn stoel zitten, allemaal dankzij de meesterlijk opgebouwde scènes vol politieke intriges, kameraadschap en smerige, gewelddadige gevechten. Er waren scènes die me het gevoel gaven alsof mijn hart in een kooi zat, met een spanning die me deed geloven dat er veel op het spel stond. Ik was helemaal vergeten dat ik in de 21e eeuw leefde, en elke aflevering hield me geboeid.
Alexander Dreymon geeft Uhtred genoeg arrogantie, humor, pijn en kwetsbaarheid om hem boeiend te maken gedurende vijf seizoenen en de afsluitende film, Seven Kings Must Die. Zijn gespleten identiteit – Saksisch van geboorte, Deens door opvoeding – geeft de serie meer diepgang dan een simpel conflict tussen Saksen en Vikingen. Hij behoort tot beide werelden en tot geen van beide, wat hem de ideale getuige maakt van de gewelddadige, gecompromitteerde geboorte van Engeland.
De bijrollen zorgen ervoor dat de serie lang meegaat. Alfred is briljant en lastig, Brida is tragisch en woedend, Aethelflaed draagt ​​de last van de macht met een zwaar gewicht, en personages als Finan, Sihtric, Beocca, Hild en Pyrlig maken Uhtreds wereld warmer, droeviger en menselijker. De serie kan soms wat repetitief zijn en de filmfinale propt te veel verhaal in te weinig tijd, maar de opgebouwde emotionele betrokkenheid maakt het de moeite waard.
Een sterk, realistisch en zeer kijkwaardig historisch epos. Niet perfect, maar wel memorabel. Aan het einde voelt Uhtreds lange weg naar Bebbanburg minder aan als een wraakplan en meer als een leven gekenmerkt door loyaliteit, verlies en het hardnekkige geloof dat het lot misschien toch nog een doel heeft.
In de schaduw van dure tv-series wordt deze serie door velen niet gewaardeerd, maar het is waarschijnlijk een van de beste series die je kunt bekijken. De historische gebeurtenissen worden nauwkeuriger weergegeven dan bijvoorbeeld in Vikings. Gebaseerd op een fascinerend boek en met een briljante cast, heb ik van elke aflevering genoten, met een grandioze finale als hoogtepunt.
Een van de weinige series waarvan ik met zekerheid kan zeggen dat ik er verslaafd aan was. Ik ga straks denk ik de film nog even kijken...