S.O.S. Titanic (1979) Review

 Het gigantische schip de RMS Titanic verlaat de haven van Southampton op haar eerste reis naar New York, met 2200 passagiers. Wanneer de passagiers aan het genieten zijn aan boord van de Titanic, raakt het schip in een dichte mist een ijsberg. Alle passagiers willen zo snel mogelijk van boord, maar er blijken niet genoeg reddingsloepen aanwezig te zijn. Op 15 april 1912 worden 708 mensen gered, maar meer dan 1500 mensen overlijden.
_________________

Review:

SOS Titanic is een degelijke, boeiende film. Hij is misschien niet perfect, maar heeft een voldoende sterke boodschap om me geboeid te houden. Ik zou hem niet essentieel noemen, maar ook geen verspilling van tijd.
Als je de voor de hand liggende details, zoals het schip dat voor Titanic werd gebruikt en de andere speciale effecten, even buiten beschouwing laat, blijft er een van de beste tv-drama's uit de jaren 70 over.
De reden hiervoor is dat SOS Titanic zich niet concentreert op de ramp zelf, maar in plaats daarvan de passagiers aan boord belicht. Hoewel sommige aspecten fictief zijn, geeft de serie de kijker wel een beeld van de mensen die die koude aprilnacht van 1912 overleefden en stierven.
We zien de passagiers van de eerste klasse, waarbij we afwisselend de officieren en bemanningsleden volgen, en vervolgens de verhalen van John Jacob Astor en Molly Brown.
Dan volgt het interessante verhaal van een mogelijke liefdesaffaire tussen twee leraren in de tweede klasse, die zich maar al te goed bewust zijn van de klassenverschillen. Dit verhaal is veel realistischer dan de romance tussen Jack en Rose uit de film uit 1997.
Een degelijke weergave van de tragedie van 14 april 1912, met de nadruk op schoolmeester Lawrence Beesley (David Warner) en het fictieve personage Leigh Goodwin (Susan Saint James). Ook te zien zijn David Janssen als John Jacob Astor, Cloris Leachman als Molly Brown, Ian Holm als J. Bruce Ismay, Helen Mirren als Mary Sloan en Harry Andrews als kapitein Edward Smith. Deze film werd oorspronkelijk in twee avonden uitgezonden op ABC en duurt 150 minuten, maar de versie die ik zag was de versie die in Europa in de bioscoop draaide en 102 minuten duurde. Voor zover ik weet is de volledige versie nooit uitgebracht en alle releases buiten die oorspronkelijke uitzending zijn de kortere versie. Ik weet niet of de langere versie beter is, maar ik vermoed dat het liefdesverhaal tussen Beesley en Goodwin daarin uitgebreider is. Hun liefdesverhaal is nogal wisselvallig, het springt alle kanten op en de conclusie is ook niet erg logisch. Die twee personages krijgen in het begin de meeste schermtijd, de anderen komen slechts af en toe in beeld. Het personage Molly Brown dient vooral als komische noot, maar ik vond Leachman te overdreven. Ik denk dat Warner het het beste doet, hij is erg geloofwaardig in zijn rol en je kunt niet anders dan hem aardig vinden. Holm is koud als een slang als Isley en Mirren doet het best goed in haar paar scènes. Het grootste probleem is denk ik dat geen van de personages echt goed is uitgewerkt en veel van hen komen nogal eendimensionaal over. Misschien zou dit geen probleem zijn in de langere versie, maar hier zijn ze niet echt boeiend. Ik was ook niet erg onder de indruk van de regie, die veel te relaxed aanvoelde. Er is eigenlijk geen drama in de persoonlijke verhalen en zelfs de scheepsramp bereikt niet het soort drama dat het zou moeten bereiken. Desondanks is de film, alleen al vanwege het onderwerp, nog steeds enigszins vermakelijk. Ik vond de visuele stijl van de film erg mooi en de decors waren buitengewoon goed gemaakt. Ook de scène waarin het schip zinkt vond ik erg realistisch, hoewel ze laten zien dat de boot in één stuk zinkt, wat destijds ook werd aangenomen. De speciale effecten zijn best goed, al proberen ze nooit echt indrukwekkend te zijn en zien we ze meestal van grote afstand. 
Ten slotte volgen we de verhalen van enkele passagiers uit Ierland in de derde klasse. In al deze verhalen zijn kleine weetjes over de Titanic verweven, verteld door de dienstmeisjes en obers die op het gedoemde schip werkten.
Regisseur Billy Hale creëert een sfeervolle ambiance uit die tijd, houdt overdreven sentimenteel gedrag in toom en handhaaft een constant tempo. Het slimme script van James Costigan geeft een goed inzicht in het strikt afgebakende kastenstelsel aan boord en schetst een levendig beeld van de diverse personages, van passagiers in de derde klasse tot rijke mensen in de eerste klasse. Het sublieme acteerwerk van de topcast is een andere belangrijke troef, met name de bijdragen van David Warner als de aimabele leraar Laurence Beesley, Cloris Leachman als de extreem uitbundige Molly Brown, Harry Andrews als de joviale kapitein Edward J. Smith, Ian Holm als de verrassend sympathieke en gekwelde J. Bruce Ismay, David Janssen als de voorname John Jacob Astor, Beverly Ross als Astors jonge bruid Madeline, Helen Mirren als de lieve stewardess May Sloan, Aubrey Morris als de joviale steward John Hart en Geoffrey Whitehead als de berustende scheepsontwerper Thomas Andrews vallen op. Antoinette O'Reilly maakt een verbluffende indruk als een wervelende Ierse schoonheid. Ook de meeslepende muziek van Howard Blake verdient lof. Bovenal slaagt deze televisieproductie erin een aantal personages te creëren waar de kijker echt om geeft, wat op zijn beurt een sterk en hartverscheurend gevoel van het aanzienlijke en verschrikkelijke menselijke verlies dat inherent is aan deze tragische gebeurtenis teweegbrengt.
De cast is over de hele linie uitstekend, met geweldige prestaties van David Jansen, Cloris Leachman, Helen Mirren, Susan Saint James, Harry Andrews, Ian Holm en David Warner, die later een kleine rol zou spelen in de film uit 1997.
Hoewel ik nog steeds vind dat A Night to Remember de beste film over de Titanic-ramp is, komt SOS Titanic voor mij op een goede tweede plaats.
Niet slecht voor die tijd, maar zeker niet de beste. Er zit een opvallende fout in tegen het einde van de film. Nadat Ismay in een reddingsboot is gestapt, zie je Helen Mirrens personage, de dienstmeid, pal naast hem staan ​​en hem strak aanstaren. Een minuut later zie je haar beneden in de salon proberen Thomas Andrews ervan te overtuigen zichzelf te redden. Een vrij voor de hand liggende blunder. Al met al geen slechte film, maar het lijkt bijna meer op een tv-film dan op een bioscoopfilm met een groot budget. David Warner speelde ook in James Camerons Titanic. Dat maakt hem een ​​van de twee acteurs die in meer dan één Titanic-film hebben gespeeld, de andere is Bernard Fox.