De sporen van jouw aanwezigheid


 De sporen van jouw aanwezigheid

Overal in huis zie ik nog jouw sporen staan,
de herinnering aan hoe we samen door het leven zijn gegaan.
Jouw mandje is leeg, je riempje hangt stil,
en de kou die hier achterblijft is ijzig en kil.
Ik mis hoe je warm tegen mij aan kwam liggen,
hoe je met die grote ogen al mijn zorgen kon sussen.
Zelfs toen je niet wilde gaan en mijn tranen weglikte,
toonde je de moed die mij nu nog steeds aangrijpt.
Dit gemis is zo groot omdat de liefde gigantisch was,
een band die niet verdwijnt met het vullen van de as.
Ik mis je, mijn dappere man, in alles wat ik doe.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster