Jouw tastbare plekje
Jouw tastbare plekje
Je bent nu gevangen in dit mooie, kleine beeld,
de herinnering aan de jaren die we hebben gedeeld.
Geen deken meer waar je diep onder kruipt,
geen zacht getrippel dat door de kamer sluipt.
de herinnering aan de jaren die we hebben gedeeld.
Geen deken meer waar je diep onder kruipt,
geen zacht getrippel dat door de kamer sluipt.
Maar als ik naar je urn kijk en een traan laat gaan,
denk ik aan hoe jij de allerlaatste keer bent opgestaan.
Om mijn verdriet te troosten, zo dapper en intens,
jij was zoveel meer dan een huisdier, mijn mooiste wens.
denk ik aan hoe jij de allerlaatste keer bent opgestaan.
Om mijn verdriet te troosten, zo dapper en intens,
jij was zoveel meer dan een huisdier, mijn mooiste wens.
In dit tastbare monumentje bewaar ik jouw bestaan,
ik zal je hier koesteren en nooit meer laten gaan.
ik zal je hier koesteren en nooit meer laten gaan.

Reacties
Een reactie posten