Er zijn dingen in mijn verleden waar ik simpelweg niet over wil praten

 Er zijn dingen in mijn verleden waar ik simpelweg niet over wil praten.

Dat betekent niet dat ik ze niet heb verwerkt, er vrede mee heb gesloten of de confrontatie ben aangegaan met wat ze met me hebben gedaan.
Het betekent alleen dat ik die gebeurtenissen en de mensen die me pijn hebben gedaan, geen macht meer over me geef.
Ik weet dat die mensen, plekken en gebeurtenissen altijd deel zullen uitmaken van mijn verhaal – lessen die ik moest leren en waardoor ik kon groeien tot de persoon die ik nu ben.
Maar dat betekent niet dat ik aan het verleden moet blijven vasthouden.
Ik heb het losgelaten, omdat ik op een dag besefte: hoe langer ik vasthield aan de pijn uit een ver verleden, des te dieper liet ik die pijn in mijn ziel doordringen...
En dat laat ik niet meer gebeuren – niet meer.
Natuurlijk vond ik het vroeger moeilijk om mensen los te laten die ervoor kozen om weg te gaan – vooral in de liefde – maar die ballast werd steeds zwaarder, totdat ik hem niet meer kon dragen.
Het was een pijnlijk proces dat veel tranen kostte, maar wonderbaarlijk genoeg voelde ik me lichter naarmate ik meer losliet.
Begrijp dus alsjeblieft: als ik niet wil praten over iets wat ik heb meegemaakt, is dat niet omdat ik ontken dat het is gebeurd of omdat ik spijt heb van mijn verleden.
Genezing is een proces dat een leven lang duurt; ik werk er elke dag aan om een ​​gezonder mens te worden.
Al die dingen zullen altijd deel van mij blijven uitmaken.
Ik wil alleen niet steeds opnieuw het trauma oprakelen en herbeleven van dingen die me een slecht gevoel geven.
Laten we het dus hebben over vandaag, morgen en de zegeningen die we hebben.
De toekomst die we samen kunnen opbouwen, is voor mij belangrijker dan praten over iets wat ik lang geleden heb meegemaakt.
Ik kijk niet meer om naar wat achter me ligt; ik leef voor vandaag, morgen en de weg die voor ons ligt.
Pak dus mijn hand – laten we samen wandelen en praten.
Over het leven, over ons, over onze dromen en alles wat in ons opkomt...
Laten we het verleden laten waar het hoort – in het verleden – en verdergaan. We hebben nog zoveel mooiere dingen om over te praten...
En ik kan niet wachten om urenlang precies dat te doen.
Dat klinkt geweldig, als je het mij vraagt.
Wat dacht je eigenlijk van een roadtrip naar nergens, waarbij we van alles doen en over alles praten?
Er is overal om ons heen magie... laten we onze eigen magie creëren, stap voor stap, met hoop en dromen.