Alle licht herrijst uit het donker

 Alle licht herrijst uit het donker,

Naar de oppervlakte van het leven,
Door modder heen gekropen,
Jezelf weer licht te geven.

Bewogen door de fases van jou zijn,
Sta jij niet meer op een twijfellijn.

Wetende jij door moet, en wilt strijden voor het licht,
De modder is het die je heeft vastgehouden, je voeten had vast gestrikt.

Herrezen ben jij , bevrijd van het oude zeer,
De modder lost steeds wat verder op in dat mooie meer.

Zwemmend naar de oppervlakte van jouw pure zijn,
Verlicht loop jij naar de oever,
Van jou verlichte jij.

Einde van paden zichtbaar,
Dit heb jij alleen gedaan,
Getrotseerd loop jij alleen daar waar jij heen wil gaan.

Verlost van modder sta jij op het land,
Wees vrij,
En loop met jou zelf hand in hand.

Voel de wind door je haren gaan,
Als vrijheid voor jouw ziel,
Overwinning in jezelf,
Strijdlustig vol goede moed,
Sluit jij jouw ogen,
En voel in jezelf,
Het is goed.