Woest

 Woest..

In de nacht...
Als een wilde zee..
Niet te stoppen..
Kolkend...
Bereikt het land...
Trekt weer terug...
Woester probeert het..
Haar water...
Vast Te houden...
Onmacht...
Slippende door haar vingers...
Kan het niet vastpakken..
Geen grip op water..
Woest..
Gaat het overal...
Kolkend...
Golvend...
Wild...
Klotst het op land..
Rakend ..
In mijn zijn...
De onmacht..
Doet pijn..

Als een woeste zee..
Niet gezien..
Golvend in mij..
Waarom raakt het..
Mijn zijn..
Steeds woester..
Wordend...
In mij..

Het daglicht komt in zicht...
De zonnestralen op mij gericht...

De wind gaat liggen...
De kalmte volgt...
De zee wordt rustig...
Woest...
Maakt plaats voor
Licht Stralen...
Schijnende op mijn gezicht...
Rust herpakt zich..
Weer in mij...
Zo kan ik weer...
Bij mijn...
Mij..
Zijn...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster