Als de vervreemding begint

 Als de vervreemding begint, voelt het als een rouwproces.

Hoe moet ik hier mee omgaan?
Schok, een gevoel van ongeloof!
Gebeurt dit mij echt? Kan toch niet!
Dit overkomt anderen maar toch niet mij...
Je gaat naar bed, wordt wakker met dezelfde gedachten.
Dagen, weken en maanden, de seizoenen veranderen, langzamerhand voelt de afstand comfortabeler... bijna prettig.
De zon schijnt, geen ontmoetingen meer met die zoon of dochter die jou niet wil zien.
Ben er...na véle, véle jaren.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster