Dag Boodschap

Wanneer we niet dat hebben gekregen wat we zo nodig hadden, kan dat veel doen met onze blik. Het kijken naar de wereld en onszelf wordt daardoor gekleurd. We zijn dingen normaal gaan vinden waarvan we onszelf nooit hebben afgevraagd of het wel normaal is voor ons. Is dit zoals we willen zijn, hoe we in het leven willen staan en hoe we geleefd willen worden? Is dit wat we voor ogen hebben en is dit wat we voelen hoe het leven werkelijk voor ons is?

Waar je langzaam naartoe aan het bewegen bent is een periode waarin er van je gevraagd wordt om groots te dromen. Groots in de zin van groots voor je hart. Wat wil jij nu. Dat je juist in deze periode even niet meer weet wat je wilt, welke richting en hoe je het in wilt delen hoort alleen maar bij de fase waar je inzit. Het niet weten brengt je namelijk op een punt dat je de vorm ervan los kunt gaan laten en dat je slechts alleen maar het diepe verlangen van jouw hart kunt voelen. Dit is alles wat je hoeft te weten. Dat gevoel. Dat verlangen. De vorm is niet belangrijk, dat is een ding van het hoofd. Maar hoe het voelt is de diepte van jouw essentie. Dit geeft waarde aan jouw bestaan en aan jouw leven. Dit is waar je altijd naar opzoek bent geweest in alles om je heen. Waarde. Het heeft een waarde nodig. Bezieling. En dit is het moment waarin jij jouw leven bezielder kunt gaan leven dan ooit omdat je de vorm laat voor wat het is en slechts het verlangen van jouw hart als kompas gaat gebruiken. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster