Pride and prejudice 1995 - Review

 Pride and Prejudice is een Britse televisieserie uit 1995, bestaande uit zes afleveringen, gebaseerd op de roman met dezelfde naam uit 1813 van Jane Austen .

Het verhaal speelt zich af in Engeland aan het begin van de negentiende eeuw. Het draait om de vijf ongehuwde dochters van Mr. en Mrs. Bennet op hun landgoed Longbourn, nadat de rijke en aantrekkelijke Mr. Bingley en zijn statusbewuste vriend Mr. Darcy bij hen in de buurt komen wonen. Terwijl Bingley onmiddellijk voor de oudste dochter, de tweeëntwintigjarige Jane, valt, heeft Darcy moeite met de lage status van de lokale gemeenschap en ligt hij regelmatig verbaal in de clinch met de tweede dochter uit het gezin, de twintigjarige Elizabeth. De New York Times noemde de televisiebewerking "een gevatte mengeling van een liefdesverhaal en sociale intriges, slim verpakt in de ambities en de illusies van de provinciale adel".

Bron: WikiPedia
_______________________

Review:

Pride and Prejudice is een miniserie van zes delen, gebaseerd op de bekende roman van Jane Austen met dezelfde naam.
De hoofdrollen worden gespeeld door Jennifer Ehle, Colin Firth, Julie Swannah en Anna Chancellor. De serie draait om de familie Bennett, die vijf dochters heeft en elk op zoek moet naar een geschikte huwelijkskandidaat.
Ik wilde deze klassieke verfilming al een tijdje zien en eindelijk is het me gelukt via NPO start... Ik was niet teleurgesteld.
Het is echt zolang geleden dat ik de serie had gezien, ik denk toch wel zo'n 30 jaar inmiddels en het was echt fantastisch om het weer te kijken.
Het verdient alle lof en lovende recensies die het heeft gekregen.
Het was zeker niet perfect, maar het was de meest getrouwe verfilming die ik ooit heb gezien en het zette de standaard voor latere verfilmingen.
Alle acteurs speelden hun rol goed. Colin Firth was een gepast strenge Darcy. Ik snapte echter niet waarom zijn scène met het natte hemd zo geliefd was bij veel mensen, vooral vrouwen.
Mijn enige echte ergernis was Alison Steadman als Mrs. Bennett.
Ja, het personage was bedoeld als pietluttig en neurotisch, maar Steadman speelde het zo luidruchtig dat ik me snel ergerde telkens als ze reageerde op een zogenaamde huiselijke crisis.
Dit is alsof je naar een toneelstuk kijkt met de extra productiewaarde van tv/film, maar dan met smaak!
Alle personages, zowel de sympathieke als de minder sympathieke, zitten vol details en charme. Je leert er ook ontzettend veel over de tijd waarin het zich
afspeelt. Elke scène bruist van energie en bevat een scala aan ontroerende en boeiende elementen. De originele roman leest erg vlot, en dat geldt ook voor deze verfilming.
De lengte is perfect: een film van twee uur zou het geen recht doen, maar een tv-serie van 24 uur zou waarschijnlijk onnodig langdradig worden.
Je voelt de personages, je ervaart de tijd en de maatschappij, het is meer theater dan 'filmmagie' - en dat draagt ​​allemaal bij aan de kwaliteit.
De reeks boeiende momenten waarin dialogen tot grote hoogten stijgen, is eindeloos en onthult de personages op een prachtige manier. Er zijn zoveel scènes die op zo'n manier gelaagd zijn dat veel personages een ontroerende rol spelen...
En er zijn zoveel herkenbare scènes te zien, waarin familietradities centraal staan...
De plot is ingewikkeld, zoals vaak het geval is bij de romans van Jane Austen, maar eerlijk gezegd, wie merkt dat nou op als al het andere zo perfect is uitgevoerd? Het acteerwerk, de cinematografie, de muziek, de ingetogen en elegante regie en de getrouwe bewerking van de originele roman komen allemaal prachtig samen. Zelfs het natuurlandschap is adembenemend – je krijgt meteen zin om een ​​vlucht naar Engeland te boeken.
Zonder twijfel een van de beste verfilmingen van een roman ooit.