Zonder klankbord

 Zonder klankbord

wolkenpartijen donkergrijs
maken de donkere aarde
tot een treurig wit ijspaleis
bedekten wat ik bewaarde
om te spreken met mijn hart
de boom boven mij is wit
in diepe rijp gehulde pracht
het is een tijdelijk bezit
een natuur gebonden kracht
die ook afscheid zal nemen
het is te koud ik moet gaan
maar neem de aanblik mee
er welt een stille koude traan
het lijf siddert een stille wee
grijze wolken volgen mijn weg

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster