Ik bleef achter met zoveel dingen

 Ik bleef achter met zoveel dingen die ik je wilde zeggen, overtuigd dat ik altijd de tijd zou hebben om het te doen... maar dat was niet zo.

Je bent vertrokken voor een reis zonder terugkeer, en nu is het te laat voor mij.
Ik heb begrepen dat de tijd niet loopt, maar rent, en dat hij zo snel rent dat we niet eens beseffen wanneer hij ons ontglipt.
De tijd stopt nooit; hij is voor jou gestopt, maar voor mij blijft hij doorgaan.
Men zegt dat hij wijs is en wonden geneest.
Ik zeg dat hij ze niet geneest: hij maskeert ze, bedekt ze... en ze blijven altijd pijn doen.
Ze doen altijd pijn.
Vandaag begrijp ik dat er nooit genoeg tijd is om te leven, maar dat we de weinige tijd die we hebben volledig moeten benutten.
En dat het altijd tijd is om te zeggen wat we voelen tegen degenen van wie we houden:
dat het nooit te laat of te vroeg is om daarmee te beginnen... zolang we nog leven. ♡